Свртени дијагонали - подолго решение

#include <stdio.h>
#include <string.h>
#define MAX 100

int main ()
{

    int i,j,n,m, mat[100][100];
    scanf("%d", &n);
    int b[n][n];
    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {
            scanf("%d", &mat[i][j]);
            b[i][j] = mat[i][j];
        }
    }

    //niza so ke mi gi sodrzi elementite od dijagonalata
    int dijagonala[100];
    int index = 0;
    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {
           if(i == j) {                             //gi zimam elementite od glavnata dijagonala
             dijagonala[index] = mat[i][j];
             ++index;
           }
        }
    }

    index = 0;
    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {                //gi stavam vo sporednata dijagonala
           if(i + j == n-1) {
             b[i][j] = dijagonala[index];
             ++index;
           }
        }
    }
    index = 0;
    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {                //gi zimam elementite od sporednata
           if(i + j == n-1) {
             dijagonala[index] = mat[i][j];
             ++index;
           }
        }
    }
    index = 0;
    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {
           if(i == j) {                         //gi stavam vo glavnata
             b[i][j] = dijagonala[index];
             ++index;
           }
        }
    }

    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {
           if(i != j && i + j != n-1) {    //Да не ги зима елементите од ГЛАВНА и СПОРЕДНА дијагонала
             b[i][j] = mat[n-1-i][j];       //од матрици визуелизација - Симетричност во однос на редови
             b[n-1-i][j] = mat[i][j];       //Ги менувам местата = отвори го PDF
           }
        }
    }

    for(i = 0; i < n; i++) {
        for(j = 0; j < n; j++) {
            printf("%d ", b[i][j]);
        }
        printf("\n");
    }

    return 0;
}