1. Powstanie władz emigracyjnych

1. Powstanie władz emigracyjnych
17.09.1939 r. rząd polski przekroczył granicę Rumunii, gdzie został internowany. Ewakuacja rządu
była spowodowana bezpośrednim zagrożeniem rządu ze strony armii radzieckiej (agresja 17.09.)
oraz względami politycznymi (możliwość legalnej działalności rządu na emigracji).  Na mocy
konstytucji kwietniowej prezydent RP miał prawo wyznaczyć swego następcę na czas wojny. Z tego
prawa skorzystał Ignacy Mościcki.
a) wybór prezydenta
Brano pod uwagę kilku kandydatów.  Prezydentem został Władysław Raczkiewicz — prezes
Światowego Związku Polaków, umiarkowany polityk sanacyjny.
b) utworzenie rządu polskiego na emigracji — Powstał on 30.09.1939 r. we Francji.(Po
   klęsce Francji w czerwcu 1940 r. rząd przeniósł się do Londynu)
Był to rząd koalicyjny – w jego skład wchodzili politycy sanacyjni jak i politycy dawnej opozycji
(Stronnictwa Ludowego – SL, Stronnictwa Narodowego  –  SN, Stronnictwa Pracy – SP, oraz
Polskiej Partii Socjalistycznej  - PPS).  Premierem rządu został gen.Władysław Sikorki, który
pełnił równie? funkcję ministra spraw wojskowych. Od listopada przejął równie? funkcję
Naczelnego Wodza.
Program rządu – stwierdzono, ?e Polska jest w stanie wojny z III Rzeszą i z ZSRR. Za
główne zadanie uznano walkę z okupantem u boku Anglii i Francji, której celem  będzie
odzyskanie niepodległości. W tym celu rząd chciał stworzyć armię polską na Zachodzie
oraz przejąć kontrolę nad tworzonymi na ziemiach polskich organizacjami konspiracyjnymi
by skoordynować działania.
c) Rada Narodowa -  stanowiła reprezentację polityczną wszystkich ugrupowań politycznych na
emigracji, pełniła rolę parlamentu. Składała się z 22 członków, a na jej czele stał  Ignacy
Paderewski. Rada miała charakter opiniodawczy dla rządu i prezydenta.