5. Obrona od 7 – 17.09.1939 r. – obrona na Wiśle i Sanie

5. Obrona od 7 – 17.09.1939 r.  – obrona na Wiśle i Sanie
Wódz Naczelny założył, że główne siły zdążą się wycofad na  nową linię obrony, którą nazwano
frontem środkowym. Obronę Wisły Środkowej powierzył nowo uformowanej Armii „Lublin”, a
wideł Wisły i Narwi na północy miała bronid Armia „Warszawa”.
Celem Niemców było niedopuszczenie do przeprawy wojsk polskich przez Wisłę, a następnie
uderzenie na Brześd  by rozbid pozostałe jednostki polskie na Podlasiu i Lubelszczyźnie.
7 – 9.09. – Armia „Łódź” podjęła próbę przebicia się do Warszawy;  została jednak okrążona w
okolicach Łowicza i Grodziska Mazowieckiego. Podobnie zostaje okrążona Armia „Prusy”.
Armia „Modlin” wycofała się znad Narwi i ruszyła na południe.  Niemcy 9 września wychodzą
na przedpola Warszawy nie udaje im się jednak zdobyd stolicy z marszu. 9 września Armia
„Poznao” gen. Tadeusza Kutrzeby, która do tej pory nie była związana walką oraz niedobitki
Armii „Pomorze” gen. Władysława Bortnowskiego uderzyły na północne skrzydło wojsk
niemieckich atakujących Warszawę, rozpoczynając jedyną zaczepną ofensywę polskiego
września – bitwę nad Bzurą (9-20.09.). Celem ataku było powstrzymanie niemieckiego natarcie
i przedarcie się do Warszawy. Uderzenie nastąpiło znad Bzury w kierunku Łodzi. Wojska polskie
zdobyły Łęczycę, Piątek i Łowicz, a następnie uderzyły na Sochaczew by otworzyd drogę na
Warszawę. Niestety manewr ten się nie udał ze względu na kontruderzenie niemieckie.10  – 16.09. – 10 września niemieckiemu Korpusowi Pancernemu Heinza Guderiana udało się  przełamać obronę SGO „Narew” pod miejscowością  Wizna (obroną dowodził ppor. Raginis,
który przez trzy dni powstrzymywał przeważające siły niemieckie – dysproporcja sił wynosiła
40:1). Niemcy skierowali się na Brześd. W tym samym czasie na południu udało się siłom
niemieckim także przekroczyd Bug i uderzyd w kierunku Siedlec,  okrążyd Armię „Małopolska”
(dawna Armia „Karpaty”), a 11 września przekroczyd San i uderzyd w kierunku Lwowa, który
zajęły. Następnie skierowały się na północ by połączyd się z Korpusem Pancernym Heinza
Guderiana. 13 września Naczelny Wódz wydał nowy rozkaz o przebijaniu się polskich jednostek
za Dniestr. 16 września jednostki będące na zach. od Wisły otrzymały rozkaz przebicia się do
Warszawy przez Puszczę Kampinoską. Na wybrzeżu bronił się jeszcze Hel.