The Penthouse - EP.31 (VIU).srt

1
00:00:00,000 --> 00:00:01,010
(ตัวละคร สถานที่ เหตุการณ์ องค์กร)

2
00:00:01,040 --> 00:00:02,169
(และฉากหลังของละครเรื่องนี้
เป็นเรื่องสมมติ)

3
00:00:08,109 --> 00:00:10,519
ไม่นะ อย่าฆ่าหนูเลยนะคะ

4
00:00:23,160 --> 00:00:25,530
เธอก็น่าจะรู้จักที่ทางของตัวเองสิ

5
00:00:26,600 --> 00:00:27,800
มินซอลอา

6
00:00:28,329 --> 00:00:29,870
หนูมีคนที่ช่วยหนูได้ค่ะ

7
00:00:30,500 --> 00:00:31,969
ถ้าหนูเป็นอะไรไป

8
00:00:32,500 --> 00:00:34,869
พี่ชายหนูจะตามหาคุณ
และทำให้คุณต้องชดใช้

9
00:00:37,880 --> 00:00:42,109
งั้น...
ไอ้บ้ากูโฮดงนั่นเป็นพี่ชายเธอเหรอ

10
00:00:42,210 --> 00:00:43,210
"พี่ชาย" เหรอ

11
00:00:44,079 --> 00:00:45,649
มินซอลอามีพี่ชายเหรอครับ

12
00:00:45,920 --> 00:00:47,789
ไม่เอาน่า เธอเป็นเด็กกำพร้านี่

13
00:00:47,789 --> 00:00:50,189
อาจจะเป็นคนที่เธอเจอ
ที่บ้านเด็กกำพร้าก็ได้ไงครับ

14
00:00:50,460 --> 00:00:52,990
งั้นแสดงว่า
ครูที่โรงเรียนมัธยมปลายศิลปะชองอา

15
00:00:52,990 --> 00:00:54,390
กับมินซอลอามาจาก
บ้านเด็กกำพร้าเดียวกันเหรอ

16
00:00:54,390 --> 00:00:56,030
แล้วมาถามผมได้ไง

17
00:00:56,359 --> 00:00:58,229
คุณควรเป็นคนที่วิ่งแจ้นไปหาคำตอบสิ

18
00:00:58,500 --> 00:01:00,600
บอกให้หาโทรศัพท์มินซอลอาให้เจอไง

19
00:01:00,630 --> 00:01:03,799
คิดว่าฉันไม่ทำอะไรเลยเหรอ ไอ้นี่...

20
00:01:08,540 --> 00:01:10,739
ผมจะพยายามเต็มที่ครับ

21
00:01:12,040 --> 00:01:13,209
จะหาให้เจอเลยครับ

22
00:01:14,810 --> 00:01:16,680
ถ้ามันเป็นครู

23
00:01:17,079 --> 00:01:19,120
เรื่องนี้น่าจะง่ายกว่าที่คิดเนอะ
เลขาโจ

24
00:01:20,120 --> 00:01:23,459
ปล่อยให้เป็นหน้าที่คยูจินเถอะ

25
00:01:23,560 --> 00:01:26,689
ในเมื่อผมเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้
ผมจะจัดการให้เอง

26
00:01:26,959 --> 00:01:29,659
ประธานจู ผมอีคยูจินนะ

27
00:01:29,989 --> 00:01:31,099
เชื่อใจผมใช่ไหม

28
00:01:31,430 --> 00:01:32,829
- เลขาโจ
- ครับ ท่านประธาน

29
00:01:32,829 --> 00:01:34,129
ตามหากูโฮดงให้เจอแล้วจับตาดูมันไว้

30
00:01:34,400 --> 00:01:36,569
ไปสืบมาว่ามันทำอะไรอยู่
แล้วก็เคยทำอะไรมาบ้าง

31
00:01:42,939 --> 00:01:44,609
ไม่มีใครทิ้งรอยขีดข่วน
ไว้ในชีวิตฉันได้หรอก

32
00:01:45,680 --> 00:01:47,310
ฉันพยายามแทบตายกว่าจะมาถึงจุดนี้

33
00:01:47,980 --> 00:01:49,609
ชีวิตฉันต้องสมบูรณ์แบบ

34
00:02:02,959 --> 00:02:03,959
คะ

35
00:02:04,060 --> 00:02:05,099
คุณแม่แบโรนาใช่ไหมคะ

36
00:02:05,930 --> 00:02:08,800
ฉันชอนซอจิน หัวหน้าภาควิชาศิลป์
มัธยมปลายศิลปะชองอาค่ะ

37
00:02:09,729 --> 00:02:12,439
นักเรียนแบโรนายื่นจดหมายลาออก

38
00:02:13,509 --> 00:02:14,710
คุณรู้หรือเปล่าคะ

39
00:02:15,539 --> 00:02:19,009
แกมีเวลาสองอาทิตย์ที่จะเปลี่ยนใจ
แต่ถ้าไม่ต้องการ

40
00:02:20,139 --> 00:02:21,979
ฉันจะทำเรื่องลาออกให้เลยนะคะ

41
00:02:30,490 --> 00:02:31,590
เกิดอะไรขึ้น

42
00:02:31,990 --> 00:02:34,490
- จะลาออกเหรอ
- หนูไม่อยากไปโรงเรียน

43
00:02:34,729 --> 00:02:36,689
พูดเรื่องอะไรน่ะ กว่าจะเข้าได้นะ

44
00:02:36,789 --> 00:02:39,300
จู่ ๆ เป็นอะไรไป

45
00:02:40,060 --> 00:02:41,199
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ

46
00:02:41,629 --> 00:02:42,729
หนูเบื่อทุกอย่างเลย

47
00:02:43,900 --> 00:02:46,340
ทั้งเรื่องไปเรียนแล้วก็ร้องเพลง

48
00:02:46,740 --> 00:02:49,270
โรนา มีเรื่องอะไรใช่ไหม

49
00:02:49,509 --> 00:02:50,509
บอกแม่ได้นะ

50
00:02:50,810 --> 00:02:53,009
บอกมาเถอะ เดี๋ยวแม่จัดการเอง

51
00:02:53,110 --> 00:02:55,650
ไม่มีเหตุผลทั้งนั้นแหละ
หนูก็แค่เบื่อทุกอย่าง

52
00:02:55,710 --> 00:02:57,650
แล้วทำไมจู่ ๆ เบื่อทุกอย่างล่ะ

53
00:02:58,050 --> 00:03:01,419
ใกล้สอบกลางภาคแล้วนะ
นี่เรื่องบ้าบออะไรกัน

54
00:03:01,919 --> 00:03:04,090
ไหนสัญญาว่าจะเอาถ้วยรางวัล
มัธยมปลายศิลปะชองอามาให้แม่ไง

55
00:03:04,319 --> 00:03:06,419
บอกว่าจะสอบติดมหาลัยโซล
แล้วไปเรียนต่อเมืองนอกนี่

56
00:03:06,419 --> 00:03:08,159
แกสัญญาแล้วนะว่าจะเข้าคณะโอเปร่า

57
00:03:08,159 --> 00:03:09,990
จู่ ๆ เป็นอะไร

58
00:03:10,159 --> 00:03:12,159
ตอนนั้นหนูคงประสาทกลับน่ะสิ

59
00:03:13,699 --> 00:03:16,000
- อะไรนะ
- เราย้ายมาอยู่เฮราพาเลซทำไม

60
00:03:16,599 --> 00:03:18,639
ทำไมต้องให้หนู
เข้ามัธยมปลายศิลปะชองอาด้วย

61
00:03:18,900 --> 00:03:20,370
เพราะแม่คนเดียวเลย

62
00:03:34,120 --> 00:03:35,150
ท่านประธานมาแล้วค่ะ

63
00:03:39,960 --> 00:03:40,990
กลับช้านะคะ

64
00:03:41,189 --> 00:03:43,030
เราน่าจะใกล้จับคนร้าย
คดีหุ่นโชว์ได้แล้ว

65
00:03:44,960 --> 00:03:46,000
หาตัวเจอแล้วเหรอคะ

66
00:03:47,729 --> 00:03:48,800
ใครคะ

67
00:03:49,770 --> 00:03:52,199
ยังไม่แน่ใจ แน่ใจแล้วจะบอกนะ

68
00:03:53,240 --> 00:03:54,810
ไม่ว่ายังไงผมก็จะหามันให้เจอ

69
00:03:55,139 --> 00:03:57,840
และพิสูจน์ว่าผมไม่เกี่ยวข้อง
กับการตายของมินซอลอา

70
00:03:59,879 --> 00:04:00,949
พักผ่อนเถอะค่ะ

71
00:04:08,590 --> 00:04:09,689
ระวังตัวด้วยนะคะ

72
00:04:10,120 --> 00:04:12,759
สามีฉันกำลังตามหา
คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องน้ำพุ

73
00:04:17,660 --> 00:04:20,199
ขอบคุณครับ
คุณก็ระวังตัวเองด้วยนะครับ

74
00:04:20,199 --> 00:04:21,699
(ขอบคุณครับ
คุณก็ระวังตัวเองด้วยนะครับ)

75
00:04:29,769 --> 00:04:30,839
จูดันแท

76
00:04:32,079 --> 00:04:34,379
ฉันคงไปกวนใจนายสินะ

77
00:04:40,420 --> 00:04:41,490
มีเรื่องอะไรจะคุยคะ

78
00:04:42,620 --> 00:04:46,120
นั่งตรงข้ามคุณแบบนี้มันน่าอึดอัดนะ

79
00:04:49,730 --> 00:04:51,100
วันนี้นักบัญชีภาษีอากรบอกว่า...

80
00:04:52,129 --> 00:04:54,300
คุณยังไม่ได้แจ้งตายฮเยอิน

81
00:04:55,300 --> 00:04:57,069
ผมเข้าใจว่ามันยาก

82
00:04:57,740 --> 00:05:00,970
แต่รั้งแกไว้แบบนี้
ก็ไม่ช่วยให้แกฟื้นขึ้นมาหรอก

83
00:05:02,939 --> 00:05:04,009
คุณพูดเหมือน...

84
00:05:05,480 --> 00:05:07,779
กำลังรอให้ฮเยอินตายเลยนะคะ

85
00:05:09,550 --> 00:05:11,779
พูดแรงไปหน่อยนะ

86
00:05:13,379 --> 00:05:15,990
แกนอนเป็นผักมา 16 ปีนะคะ

87
00:05:18,189 --> 00:05:20,060
ทำไมต้องรีบร้อนแจ้งตายแกนัก

88
00:05:20,290 --> 00:05:21,990
ที่ดินบางที่ก็เป็นชื่อฮเยอิน

89
00:05:22,230 --> 00:05:24,000
เรื่องมรดกมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ

90
00:05:24,160 --> 00:05:25,160
ที่ดินนั่น...

91
00:05:26,230 --> 00:05:28,569
คุณปู่ที่เสียไปของฮเยอินให้แกไว้

92
00:05:29,370 --> 00:05:31,439
มันไม่ใช่ของฉันหรือของคุณ

93
00:05:31,800 --> 00:05:32,870
ฮเยอินตายแล้ว

94
00:05:33,470 --> 00:05:34,670
ส่วนเราก็เป็นพ่อแม่แก

95
00:05:35,139 --> 00:05:38,079
ถ้าเราต้องการทั้งคู่
ก็เอาไปขายให้ได้ราคาดี ๆ

96
00:05:38,339 --> 00:05:39,839
และใช้มันในทางที่ดีก็ได้นี่

97
00:05:41,279 --> 00:05:42,779
ใครอนุญาตให้ขายที่ผืนนั้น

98
00:05:44,079 --> 00:05:46,019
ฉันยังไม่พร้อมบอกลาฮเยอิน

99
00:05:47,420 --> 00:05:50,420
แล้วฉันก็จะจัดการเรื่องนี้เอง

100
00:06:23,220 --> 00:06:25,319
(ใบหย่า)

101
00:06:25,319 --> 00:06:28,189
เราจบกันเถอะ ผมจะทำตามที่คุณต้องการ

102
00:06:30,699 --> 00:06:32,800
ตัดสินใจเร็วกว่าที่คิดนะเนี่ย

103
00:06:33,870 --> 00:06:35,629
เจ้าหนี้มาตามทวงหรือไง

104
00:06:35,699 --> 00:06:36,930
รักษาคำพูดด้วย

105
00:06:37,370 --> 00:06:38,970
อย่าให้อึนบยอลรู้เด็ดขาด

106
00:06:38,970 --> 00:06:40,470
คุณนั่นแหละที่ต้องรักษาคำพูด

107
00:06:42,110 --> 00:06:44,009
เราจะปิดเรื่องนี้
เป็นความลับจากพ่อฉันสักพัก

108
00:06:44,740 --> 00:06:47,610
ถ้าหย่าครั้งนี้เป็นปัญหา
กับตำแหน่งผอ.ของฉันในอนาคต

109
00:06:48,410 --> 00:06:50,579
คุณต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูทั้งหมดนะ

110
00:06:52,220 --> 00:06:54,319
ผมนัดจิตแพทย์ให้อึนบยอลแล้ว

111
00:06:54,519 --> 00:06:56,050
จะพาเด็กที่ไม่เป็นอะไรไปหาทำไม

112
00:06:56,050 --> 00:06:57,360
ผมเป็นหมอนะ

113
00:06:58,319 --> 00:07:00,860
ผมโทรนัดให้ลูกสาวผมแล้ว
ให้ความร่วมมือด้วย

114
00:07:01,160 --> 00:07:04,360
ถ้าคุณคัดค้าน
ผมก็ให้สิทธิ์เลี้ยงดูไม่ได้

115
00:07:05,060 --> 00:07:07,699
ก็ได้ ถ้าอยากตรวจนัก

116
00:07:08,269 --> 00:07:09,870
พรุ่งนี้ยื่นเอกสารแต่เช้าเลยนะ

117
00:07:10,170 --> 00:07:12,439
ไม่มีเหตุผลที่ต้องผัดวันประกันพรุ่ง
อะไรที่ดีต่อเราทั้งคู่นี่

118
00:07:13,240 --> 00:07:16,639
ค่าเลี้ยงดูเจ็ดพันล้านวอน
ก็ถือเป็นข้อเสนอที่ดีนะ

119
00:07:18,740 --> 00:07:20,240
ต้องขอบคุณไหม

120
00:07:24,550 --> 00:07:26,250
แน่ใจนะว่าจะไม่เสียใจทีหลัง

121
00:07:30,420 --> 00:07:31,620
ทำไมต้องเสียใจด้วย

122
00:07:33,120 --> 00:07:36,689
การแต่งงานคือปมด้อยเดียวของฉัน
ตั้งแต่เกิดมาเลย

123
00:07:37,500 --> 00:07:39,300
แลกกับประสบการณ์แสนแปลกใหม่

124
00:07:39,300 --> 00:07:41,129
ในการเป็นลูกสะใภ้ชาวสวนองุ่นจน ๆ

125
00:07:42,230 --> 00:07:44,300
ราคาที่ต้องจ่ายมันสูงลิ่วเกินไปนะ

126
00:07:47,310 --> 00:07:50,339
รู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็น
ชอนซอจินตัวจริงอีกครั้งสักที

127
00:08:06,920 --> 00:08:09,860
ซอจิน ให้โรนาลาออก
จากโรงเรียนไม่ได้นะ

128
00:08:10,029 --> 00:08:11,899
ฉันไม่ยอม

129
00:08:13,000 --> 00:08:15,730
ก็เด็กอยากลาออก เธอจะสู้กับแกยังไง

130
00:08:15,829 --> 00:08:17,600
มันต้องมีเหตุผลสิ

131
00:08:17,939 --> 00:08:20,500
ถ้าเธอให้เวลาฉันหน่อย
เดี๋ยวฉันจะเกลี้ยกล่อมแกเอง

132
00:08:21,069 --> 00:08:22,269
ขอเวลาเราหน่อยนะ

133
00:08:22,769 --> 00:08:24,939
โรนาอยากร้องเพลงจะตาย

134
00:08:26,209 --> 00:08:27,709
ไม่ใช่เธอหรอกเหรอที่อยาก

135
00:08:28,509 --> 00:08:30,550
- อะไรนะ
- เท่าที่ฉันเห็น

136
00:08:31,220 --> 00:08:34,820
เหมือนเธอกำลังบังคับให้ลูกสาว
ทำสิ่งที่เธอไม่มีปัญญาทำนะ

137
00:08:35,220 --> 00:08:37,690
ไม่สนใจลูกสาวที่เหนื่อยล้า

138
00:08:37,820 --> 00:08:40,889
มัวแต่บ้าให้ลูกใช้ชีวิตแทนตัวเอง

139
00:08:41,129 --> 00:08:43,730
เข้าใจเลยว่าโรนาเครียดแค่ไหน

140
00:08:43,730 --> 00:08:45,360
อย่ามาเพ้อเจ้อ

141
00:08:46,360 --> 00:08:48,970
ฉันจะเกลี้ยกล่อมลูกสาวฉันเอง

142
00:08:49,399 --> 00:08:51,970
ลาออกเหรอ ไม่มีวันซะหรอก

143
00:08:52,600 --> 00:08:56,340
ฉันอาจจะเรียนม.ปลายไม่จบ
เพราะเธอกับพ่อ

144
00:08:56,539 --> 00:08:59,379
แต่ฉันจะทำให้โรนา
จบมัธยมปลายศิลปะชองอาให้ได้

145
00:09:00,139 --> 00:09:01,210
ฉันจะ...

146
00:09:02,080 --> 00:09:03,580
ทำให้เป็นแบบนั้น

147
00:09:03,809 --> 00:09:07,620
ให้ลูกสอบจีอีดีก็เป็นทางเลือกที่ดีนะ

148
00:09:07,919 --> 00:09:10,960
แกฉลาด ยังไงก็คงมีทางไป

149
00:09:30,309 --> 00:09:31,710
(หนังสือตอบรับเข้าเรียน)

150
00:09:32,039 --> 00:09:33,779
(ฉันจะเข้ามหาวิทยาลัยดนตรีโซลให้ได้)

151
00:09:37,950 --> 00:09:39,450
ข้างนอกนี่อะไร

152
00:09:41,549 --> 00:09:42,889
หนูจะเอาไปทิ้ง

153
00:09:43,620 --> 00:09:46,860
หนูไม่อยากร้องเพลงแล้วนี่

154
00:09:49,360 --> 00:09:52,929
แบโรนา ได้เวลาไปเรียนแล้วนะ
แต่งตัวอะไรของแก

155
00:09:53,029 --> 00:09:54,570
แล้วแต่งหน้าทำไม

156
00:09:55,370 --> 00:09:57,899
ก็บอกแล้วไงว่าหนูลาออก

157
00:09:58,700 --> 00:10:02,840
หนูจะเที่ยวเล่นไม่ทำอะไรสักพัก

158
00:10:02,840 --> 00:10:04,610
ทำแบบนี้ทำไม

159
00:10:06,379 --> 00:10:08,480
อยากเห็นแม่เป็นบ้านักเหรอ

160
00:10:08,580 --> 00:10:09,950
ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร

161
00:10:11,620 --> 00:10:13,350
ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก

162
00:10:14,190 --> 00:10:16,450
- หนูจะไม่ไปเรียนแล้ว
- ทำไม

163
00:10:18,220 --> 00:10:19,789
แกอยากเรียน
มัธยมปลายศิลปะชองอามากนี่

164
00:10:20,830 --> 00:10:22,830
ต้องให้พูดอีกกี่ครั้งว่าเบื่อแล้วไง

165
00:10:23,529 --> 00:10:25,200
ไม่อยากร้องเพลงแล้ว

166
00:10:25,200 --> 00:10:27,370
แค่เห็นโน้ตเพลงก็จะอ้วกแล้ว

167
00:10:28,600 --> 00:10:31,399
อย่ามายุ่งกับหนูได้ไหม

168
00:10:31,740 --> 00:10:33,970
แม่ยอมแพ้เรื่องแกไม่ได้ มานี่

169
00:10:34,840 --> 00:10:36,370
- ปล่อย!
- มากับแม่

170
00:10:36,370 --> 00:10:37,710
ปล่อย

171
00:10:37,710 --> 00:10:40,139
ถ้าไม่อยากเห็นแม่เป็นบ้า ก็มานี่

172
00:10:40,139 --> 00:10:41,610
ปล่อยสิ

173
00:10:43,450 --> 00:10:44,450
ชอนซอจิน

174
00:10:45,720 --> 00:10:46,980
ชอนซอจิน อยู่ไหน

175
00:10:47,590 --> 00:10:49,789
มีอะไรเหรอครับ คุณแม่แบโรนา

176
00:10:49,789 --> 00:10:51,019
อย่ามาเจ๋อ

177
00:10:51,690 --> 00:10:52,720
ชอนซอจิน

178
00:10:52,720 --> 00:10:55,460
มาอาละวาดอะไร
ในโรงเรียนที่น่าเคารพแบบนี้ครับ

179
00:10:55,889 --> 00:10:57,929
ออกไปเลยครับ ก่อนที่ผมจะเรียกตำรวจ

180
00:10:57,929 --> 00:11:00,230
มีมารยาทหน่อยค่ะ คุณแม่แบโรนา

181
00:11:00,730 --> 00:11:02,230
นี่ห้องพักครู

182
00:11:02,700 --> 00:11:04,200
นักเรียนคนอื่นมาเห็นได้นะคะ

183
00:11:05,200 --> 00:11:07,440
ยกเลิกใบลาออกของแบโรนาด้วยค่ะ

184
00:11:08,169 --> 00:11:09,570
ฉันไม่เคยอนุญาต

185
00:11:10,409 --> 00:11:13,809
แบโรนา เห็นด้วยกับแม่ไหม

186
00:11:14,009 --> 00:11:16,509
ไม่ค่ะ หนูตัดสินใจแล้ว

187
00:11:16,909 --> 00:11:19,379
- หนูจะลาออก
- โรนา ไม่ได้นะ

188
00:11:20,120 --> 00:11:21,419
บอกไปสิว่าไม่จริง

189
00:11:21,690 --> 00:11:23,720
บอกสิว่าแกจะเรียนที่นี่ต่อ

190
00:11:27,960 --> 00:11:29,360
หนูทำมามากพอแล้วนะ

191
00:11:29,460 --> 00:11:32,600
ทนไม่ไหวแล้ว หนูไม่มีแรงไปต่อแล้วไง

192
00:11:32,960 --> 00:11:34,500
สอบการแสดงก็พัง

193
00:11:35,029 --> 00:11:36,870
ยังไงหนูก็เข้า
มหาลัยดนตรีโซลไม่ได้อยู่แล้ว

194
00:11:37,940 --> 00:11:39,100
ได้ยินไหมคะ

195
00:11:39,500 --> 00:11:41,610
เราเคารพความต้องการของนักเรียนค่ะ

196
00:11:41,809 --> 00:11:43,970
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ

197
00:11:44,240 --> 00:11:47,340
โรนายอมรับเองว่าเรียนต่อไม่ไหว

198
00:11:48,850 --> 00:11:50,820
แกคงรู้ความสามารถของตัวเองแล้วน่ะค่ะ

199
00:11:50,919 --> 00:11:54,320
ไม่จริง
คุณต่างหากที่ไม่สมควรสอนที่นี่

200
00:11:54,590 --> 00:11:57,990
นักเรียนก่อเรื่อง
แทนที่จะพยายามสั่งสอน

201
00:11:58,590 --> 00:12:00,759
ทำไมต้องต้อนเธอไปยืนปากเหวด้วย

202
00:12:01,490 --> 00:12:02,629
รู้ไหม

203
00:12:02,990 --> 00:12:05,700
ว่าโรนาพยายามหนักแค่ไหน
กว่าจะเข้าโรงเรียนนี้ได้

204
00:12:06,259 --> 00:12:08,129
ฉันรู้จักลูกสาวฉันดีกว่าใคร

205
00:12:08,230 --> 00:12:10,100
แกไม่เคยยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก

206
00:12:10,669 --> 00:12:12,269
แกโดนรังแก โดนข่มขู่

207
00:12:14,110 --> 00:12:15,539
หรือโดนครูทำร้าย

208
00:12:16,870 --> 00:12:18,379
ก็น่าจะต้องสืบสวนกันหน่อยสิ

209
00:12:18,679 --> 00:12:20,679
จะโทษใครคะเนี่ย

210
00:12:20,980 --> 00:12:24,519
คุณแม่ไม่คิดว่าความหมกมุ่น
และปมด้อยตัวเอง

211
00:12:24,850 --> 00:12:27,419
เป็นสิ่งที่ต้อนลูกสาวเหรอคะ

212
00:12:28,049 --> 00:12:29,919
สุดท้ายคนที่ทำลายชีวิตแก

213
00:12:30,960 --> 00:12:32,389
ก็คือคุณแม่นั่นแหละ

214
00:12:33,919 --> 00:12:35,259
โรนาคือหลักฐานค่ะ

215
00:12:39,129 --> 00:12:40,200
โรนา

216
00:12:40,799 --> 00:12:42,269
โรนา จะไปไหน

217
00:12:42,929 --> 00:12:44,000
โรนา

218
00:12:48,870 --> 00:12:52,080
โรนา จะไปไหน โรนา

219
00:12:56,480 --> 00:12:58,549
ทำอะไรน่ะ ปล่อย

220
00:12:59,580 --> 00:13:01,289
เธอลาออกจากโรงเรียนจริงเหรอ

221
00:13:01,919 --> 00:13:02,990
จู่ ๆ ทำไมจะออก

222
00:13:03,350 --> 00:13:06,120
โรงเรียนพรรค์นี้ไม่เห็นสนุกเลย

223
00:13:07,830 --> 00:13:09,090
พวกนายชนะแล้ว

224
00:13:13,559 --> 00:13:14,570
อย่าไปนะ

225
00:13:15,570 --> 00:13:18,240
เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
ทำไมต้องยอมแพ้ด้วย

226
00:13:19,470 --> 00:13:20,639
มินซอลอา...

227
00:13:22,169 --> 00:13:24,940
ก็ไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ยังตายเลย

228
00:13:27,009 --> 00:13:29,279
เข้าใจแล้วใช่ไหมว่านายทำอะไรลงไป

229
00:13:31,750 --> 00:13:32,850
ปล่อยฉันสักทีได้ไหม

230
00:13:33,419 --> 00:13:35,350
ต่อให้เจอกันที่เฮราพาเลซ

231
00:13:35,820 --> 00:13:37,190
ก็ทำเป็นไม่รู้จักฉันนะ

232
00:13:38,419 --> 00:13:41,490
อย่ามาเรียกชื่อฉันด้วย ขยะแขยง

233
00:13:52,240 --> 00:13:54,639
(ศาลครอบครัวโซล)

234
00:13:57,370 --> 00:14:00,039
ฉันโอนเงินเจ็ดพันล้านให้แล้ว
เช็กดูนะ

235
00:14:00,179 --> 00:14:01,879
คุณเป๊ะเรื่องเงินตลอดอยู่แล้วนี่

236
00:14:03,850 --> 00:14:05,450
มาจับมือก่อนจากกันหน่อยดีไหม

237
00:14:09,250 --> 00:14:12,889
ทำไมต้องจับมือด้วย
เดี๋ยวก็เจอกันที่บ้านสักพักอยู่แล้ว

238
00:14:17,289 --> 00:14:19,059
จากนี้ไปมาใช้ชีวิตอย่างอิสระกันเถอะ

239
00:14:20,059 --> 00:14:21,429
อย่างที่เราต้องการ

240
00:14:21,669 --> 00:14:24,870
ใจตรงกันครั้งแรกเลยนะ

241
00:14:32,139 --> 00:14:34,710
อึนบยอลอาการคงที่เมื่อไร
ผมจะหาที่อยู่ใหม่แล้วย้ายออกทันที

242
00:14:35,309 --> 00:14:37,149
นี่ก็กำลังหางานที่บ้านเกิดอยู่

243
00:14:37,850 --> 00:14:39,320
รีบหน่อยนะ

244
00:14:40,350 --> 00:14:42,889
ฉันมีสอน ขอตัวก่อน

245
00:15:03,440 --> 00:15:05,009
เขาคงไม่ต้องใช้นี่แล้ว

246
00:15:09,649 --> 00:15:13,779
อื้อหือ หมอฮา เซ็นใบหย่าปุ๊บ

247
00:15:13,950 --> 00:15:15,490
หน้าตาสดใสขึ้นเลยนะ

248
00:15:16,220 --> 00:15:17,620
ข่าวลือแพร่ไปแล้วเหรอ

249
00:15:18,059 --> 00:15:21,159
ผมเอาเอกสารสองสามฉบับมาให้เซ็นน่ะ

250
00:15:21,529 --> 00:15:23,590
คุณซอจิน
เป็นเพอร์เฟ็กต์ชันนิสต์จะตายนี่

251
00:15:23,889 --> 00:15:27,429
คุณยอมแพ้เรื่องบ้าน
และสิทธิ์เลี้ยงดูอึนบยอล

252
00:15:27,429 --> 00:15:29,370
ลาออกจากศูนย์การแพทย์ชองอา

253
00:15:29,470 --> 00:15:31,299
เรียกร้องเงินเพิ่มไม่ได้

254
00:15:31,299 --> 00:15:32,539
เย็นชาเวอร์

255
00:15:33,169 --> 00:15:36,639
ผมเขียนสัญญาให้แล้ว แค่ประทับตราก็พอ

256
00:15:37,779 --> 00:15:39,279
จะทำอะไรก็ทำ

257
00:15:43,110 --> 00:15:46,250
น่าเสียดายนะ

258
00:15:46,450 --> 00:15:47,690
(สัญญาหย่า)

259
00:15:47,690 --> 00:15:49,190
ยิ่งคุณทะเลาะ...

260
00:15:50,919 --> 00:15:52,419
แล้วเล่นสกปรกใส่กันเท่าไร

261
00:15:52,960 --> 00:15:54,860
ทนายอย่างผมยิ่งหาเงินหาทองได้นะเนี่ย

262
00:15:55,789 --> 00:15:58,000
ยอมความง่ายไปหน่อยไหม

263
00:15:58,100 --> 00:16:00,330
มูลนิธิชองอานี่บ่อเงินบ่อทองเลยนะ

264
00:16:01,330 --> 00:16:05,600
ก็นะ ถ้าคุณร้อนเงิน
เพราะข้อตกลงมยองดง

265
00:16:06,600 --> 00:16:09,269
ระวังคำพูดหน่อย
อึนบยอลไม่รู้เรื่องนี้

266
00:16:09,470 --> 00:16:12,179
ถ้าปากสว่างมากนัก
เดี๋ยวก็ไม่ได้เป็นทนายต่อหรอก

267
00:16:12,279 --> 00:16:13,840
โอ๊ย กลัวจังเลย

268
00:16:14,139 --> 00:16:16,909
ผู้ชายไม่มีเงินเดือนไม่มีบ้าน
มาขู่ด้วยว่ะ

269
00:16:18,220 --> 00:16:21,350
หมอฮา ตอนนี้คุณเหลือแต่ตัวแล้วนี่

270
00:16:21,990 --> 00:16:23,049
ขอทานเอ๊ย

271
00:16:24,360 --> 00:16:26,960
ผมก็แอบอิจฉาที่คุณได้อิสระนะ

272
00:16:27,220 --> 00:16:29,190
แต่ถ้ามีอิสระแล้วไม่มีเงิน
ก็ไม่เอาหรอก

273
00:16:30,090 --> 00:16:31,159
อุ๊ย

274
00:16:31,360 --> 00:16:32,860
ห่วงตัวเองเถอะ

275
00:16:32,960 --> 00:16:35,870
พ่อคุณอาจจะเสียตึกไป
เพราะข้อตกลงมยองดงก็ได้นี่

276
00:16:36,029 --> 00:16:38,340
มันก็ไม่ใช่ทางเลือกเดียว
ของผมสักหน่อย

277
00:16:38,840 --> 00:16:39,899
ฟังนะ

278
00:16:40,000 --> 00:16:41,970
ครอบครัวผมไม่เหมือน...

279
00:16:41,970 --> 00:16:44,070
ครอบครัวคุณ ช่างเถอะ

280
00:16:45,009 --> 00:16:47,679
จะเอาไงกับโอยุนฮีเนี่ย

281
00:16:48,309 --> 00:16:50,610
ตอนนี้ก็โสดทั้งคู่ละ
ไม่มีอะไรมาหยุดได้แล้วนี่

282
00:16:52,850 --> 00:16:56,019
อย่าบอกนะว่าจะไปเป็นพ่อเลี้ยงแบโรนา

283
00:16:56,620 --> 00:16:58,860
จริงด้วยสินะ

284
00:16:59,120 --> 00:17:01,129
แบโรนาถึงได้ลาออกจากโรงเรียน

285
00:17:01,659 --> 00:17:02,929
เพราะจะหนีไปกับพ่อเลี้ยง

286
00:17:04,859 --> 00:17:05,900
ลาออกจากโรงเรียนเหรอ

287
00:17:06,900 --> 00:17:10,230
(โรงเรียนมัธยมปลายศิลปะชองอา)

288
00:17:15,809 --> 00:17:17,609
ผอ.เรียกพบด่วนครับ

289
00:17:21,009 --> 00:17:22,549
คุณพ่อเรียกหาหนูเหรอคะ

290
00:17:22,680 --> 00:17:25,279
- มาแล้วเหรอ
- คุณแม่ก็มาด้วยเหรอคะ

291
00:17:25,549 --> 00:17:26,779
หนูก็มาด้วยนะพี่

292
00:17:26,980 --> 00:17:28,690
อืม ว่าไง

293
00:17:32,660 --> 00:17:35,259
ทำไมทุกคนมาที่นี่กันหมดเลยล่ะคะ

294
00:17:37,460 --> 00:17:38,500
วันนี้

295
00:17:39,599 --> 00:17:41,700
ฉันจะตัดสินใจเรื่องสำคัญ
ก็เลยเรียกทุกคนมา

296
00:17:43,099 --> 00:17:46,069
พ่อแกเป็นไข้หวัดอยู่พักใหญ่

297
00:17:46,069 --> 00:17:47,910
สงสัยจะทำให้ใจอ่อนลง

298
00:17:50,440 --> 00:17:54,339
ท่านบอกว่าปีนี้จะลาออกจากตำแหน่งผอ.

299
00:17:58,349 --> 00:18:00,279
จริงเหรอคะ คุณพ่อ

300
00:18:00,619 --> 00:18:01,619
ใช่

301
00:18:02,750 --> 00:18:05,319
แกรอมานานแล้วนี่ มูลนิธิชองอา...

302
00:18:06,220 --> 00:18:07,589
เป็นของแกแล้วนะ ซอจิน

303
00:18:12,960 --> 00:18:13,960
คุณพ่อ

304
00:18:14,160 --> 00:18:15,230
แล้วหนูล่ะคะ

305
00:18:15,630 --> 00:18:16,930
ทำไมไม่เป็นหนู

306
00:18:17,130 --> 00:18:18,839
แกมีญาติสามีรวย ๆ แล้วไง

307
00:18:19,269 --> 00:18:22,240
ซอจินทุ่มเท
เพื่อให้ชองอาเป็นแบบทุกวันนี้

308
00:18:22,940 --> 00:18:24,740
แล้วฉันก็ภูมิใจที่ซอจินยอมทิ้ง...

309
00:18:25,779 --> 00:18:28,250
อาชีพนักร้องมาทำงานที่โรงเรียนด้วย

310
00:18:29,250 --> 00:18:32,720
เมื่อเช้าฉันไปจัดการ
เรื่องเอกสารกับทนายพัคแล้ว

311
00:18:36,650 --> 00:18:37,690
คุณพ่อ

312
00:18:40,420 --> 00:18:42,960
ขอบคุณมากค่ะ

313
00:18:44,160 --> 00:18:45,859
หนูจะตั้งใจทำงานค่ะ

314
00:18:46,400 --> 00:18:48,329
จะไม่ทำให้คุณพ่อผิดหวังเลย

315
00:18:50,000 --> 00:18:53,740
หนูจะขยาย
และพัฒนามูลนิธิเราให้มากขึ้น

316
00:18:54,809 --> 00:18:59,039
และทำให้เป็นมูลนิธิโรงเรียนเอกชน
ที่ดีที่สุดในประเทศค่ะ

317
00:18:59,509 --> 00:19:00,579
ก็ต้องแหงอยู่แล้ว

318
00:19:01,910 --> 00:19:03,650
ศูนย์การแพทย์ชองอาและมูลนิธิชองอา...

319
00:19:04,950 --> 00:19:06,849
คือผลผลิตจากการทำงาน
ทั้งชีวิตของฉันนี่

320
00:19:08,849 --> 00:19:10,549
ฉันจะไม่ยอมเห็นอะไรบกพร่อง
แม้แต่นิดเดียว

321
00:19:11,759 --> 00:19:12,819
โดยเฉพาะ

322
00:19:14,160 --> 00:19:17,589
อย่าทำเรื่องอื้อฉาว
ให้เป็นขี้ปากชาวบ้านล่ะ

323
00:19:18,559 --> 00:19:19,599
ค่ะ

324
00:19:20,700 --> 00:19:23,730
หนูจะจำให้ขึ้นใจ

325
00:19:25,000 --> 00:19:26,039
ดีใจด้วยนะ

326
00:19:26,970 --> 00:19:29,839
ตอนแกแต่งกับลูกเขยฮา
ทั้งที่เราคัดค้าน

327
00:19:30,170 --> 00:19:31,740
ฉันโกรธแกก็จริง

328
00:19:32,180 --> 00:19:35,210
แต่แกก็รักษาชีวิตคู่ได้ดีมาก

329
00:19:35,650 --> 00:19:38,619
พ่อแกเชื่อว่า
มีครอบครัวที่มั่นคงสำคัญที่สุดนี่

330
00:19:39,279 --> 00:19:41,390
พี่กับพี่เขยช่วงนี้โอเคใช่ไหม

331
00:19:42,750 --> 00:19:44,720
ได้ข่าวว่าพี่เขาชอบนอนโรงพยาบาล

332
00:19:45,359 --> 00:19:46,990
มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า

333
00:19:49,130 --> 00:19:51,859
ช่วงนี้เขามีผ่าตัดเยอะ
ไม่ได้กลับบ้านมาสักพักแล้ว

334
00:19:52,130 --> 00:19:53,660
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ

335
00:19:53,960 --> 00:19:55,000
แต่ว่า...

336
00:19:57,940 --> 00:19:59,369
เราเข้ากันได้ดีมาก

337
00:20:05,009 --> 00:20:06,079
หนู...

338
00:20:08,680 --> 00:20:10,509
จะใช้ชีวิตและทุ่มเททำงาน
ให้ดีกว่านี้ค่ะ คุณพ่อ

339
00:21:03,799 --> 00:21:05,700
มีข่าวดีเหรอ

340
00:21:09,410 --> 00:21:10,470
วันนี้

341
00:21:11,609 --> 00:21:14,680
มีสิ่งที่ดีที่สุด
ในชีวิตฉันเกิดขึ้นด้วย

342
00:21:20,220 --> 00:21:21,450
อะไรเหรอ

343
00:21:22,190 --> 00:21:24,089
ฉันหย่ากับฮายุนชอลแล้ว

344
00:21:24,289 --> 00:21:25,859
ยื่นเอกสารกับศาลแล้วด้วย

345
00:21:28,829 --> 00:21:30,089
ดีจัง ดีใจด้วยนะ

346
00:21:31,130 --> 00:21:33,259
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
มีข่าวที่น่าตกใจกว่านั้นอีก

347
00:21:34,529 --> 00:21:35,630
พ่อฉันบอกว่า...

348
00:21:36,730 --> 00:21:38,740
จะยกมูลนิธิชองอาให้ฉัน

349
00:21:38,970 --> 00:21:40,640
ฉันจะได้เป็นผอ.คนต่อไป

350
00:21:41,670 --> 00:21:42,740
จริงเหรอ

351
00:21:43,109 --> 00:21:44,839
คุณกังวลเรื่องนี้จะตายนี่
ข่าวดีมากเลยนะ

352
00:21:45,609 --> 00:21:47,210
ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย

353
00:21:47,809 --> 00:21:50,549
ซอยองชอบเอาเงิน
พ่อผัวแม่ผัวมาทับถมฉัน

354
00:21:50,950 --> 00:21:53,349
ก็กลัวอยู่ว่าพ่อจะเปลี่ยนใจ

355
00:21:55,750 --> 00:21:57,549
ตอนนี้ทุกอย่างก็คลี่คลายหมดแล้ว

356
00:22:00,059 --> 00:22:04,230
แถมแบโรนาที่ขวางหูขวางตา
ยังมาลาออกเองอีก

357
00:22:04,960 --> 00:22:07,200
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นพร้อมกัน

358
00:22:07,430 --> 00:22:08,829
แบโรนาลาออกจากโรงเรียนเหรอ

359
00:22:09,099 --> 00:22:10,170
เด็กนั่นดรอปเรียนแล้ว

360
00:22:10,700 --> 00:22:13,799
เมื่อเช้าโอยุนฮี
ก็บุกมาอาละวาดที่ห้องพักครู

361
00:22:14,200 --> 00:22:16,670
แต่เธอจะทำอะไรได้ล่ะ
ถ้าลูกสาวอยากลาออกเอง

362
00:22:16,910 --> 00:22:19,380
มิน่าโอยุนฮีถึงดูไม่มีสติทั้งวัน

363
00:22:20,079 --> 00:22:21,549
ก็คงสติสตังไม่อยู่กับตัวหรอก

364
00:22:24,049 --> 00:22:26,180
แล้วจะเก็บเธอไว้ที่บริษัทอีกนานไหม

365
00:22:26,180 --> 00:22:28,349
ฉันเกลียดเธอเข้าไส้
ทำไมยังไม่ไล่ออกสักทีล่ะ

366
00:22:29,589 --> 00:22:31,420
ถ้าโอยุนฮีหายไปอีกคน

367
00:22:33,490 --> 00:22:35,390
ทุกอย่างก็จะเพอร์เฟกต์

368
00:22:36,230 --> 00:22:37,259
ไม่ต้องห่วงนะ

369
00:22:37,630 --> 00:22:41,529
ถ้าโลแกน ลีเซ็นสัญญาเมื่อไร
ผมไม่คิดจะเก็บเธอไว้ใกล้ตัวอยู่แล้ว

370
00:22:42,630 --> 00:22:45,539
วันนี้วันดี
อย่าให้แม่นั่นทำเสียบรรยากาศเลย

371
00:22:45,670 --> 00:22:49,039
ดีใจด้วยนะครับ ผอ.ชอนซอจิน

372
00:22:52,140 --> 00:22:53,210
ขอบคุณนะคะ

373
00:22:55,109 --> 00:22:58,819
คุณเป็นคนแรกที่ฉันเล่าให้ฟังเลยนะ

374
00:23:05,660 --> 00:23:06,660
ฉันรักคุณค่ะ

375
00:23:41,359 --> 00:23:43,859
นี่ เข้าไปใกล้ ๆ ไว้นะ

376
00:24:06,519 --> 00:24:07,920
มาทำอะไรที่นี่วะเนี่ย

377
00:24:08,789 --> 00:24:09,789
เดี๋ยวนะ

378
00:24:14,720 --> 00:24:15,789
โทษนะ

379
00:24:19,960 --> 00:24:23,029
- ครับ
- ประธานจู ผมตามไอ้กูโฮดงอยู่

380
00:24:23,529 --> 00:24:27,000
มันจอดมอเตอร์ไซค์ไว้
ที่หน้าโรงแรมโลแกน ลีด้วย

381
00:24:27,769 --> 00:24:28,809
มันจะไปที่นั่นทำไม

382
00:24:28,910 --> 00:24:32,380
ก็นั่นน่ะสิ มันจะมาที่นี่ทำไมนะ

383
00:24:33,710 --> 00:24:35,980
มาหาโลแกน ลีหรือเปล่า

384
00:24:36,410 --> 00:24:38,049
ถ้ามันสืบเรื่องเรา

385
00:24:38,420 --> 00:24:40,849
ก็คงรู้ว่าโลแกน ลี
เป็นลูกค้าวีไอพีของเราสิ โธ่เว้ย

386
00:24:41,619 --> 00:24:43,549
ถ้ามันไปหาโลแกนเพื่อคุยเรื่องเรา...

387
00:24:43,650 --> 00:24:44,720
เป็นไปไม่ได้

388
00:24:44,920 --> 00:24:46,819
ตายแล้ว ไอ้กูโฮดง...

389
00:24:47,119 --> 00:24:48,789
กำลังคุยกับเลขาของโลแกน ลีอยู่

390
00:24:49,230 --> 00:24:51,059
ก็ผมบอกแล้วไงว่าใช่

391
00:24:51,730 --> 00:24:52,829
พามันมาที่นี่เลย

392
00:24:52,930 --> 00:24:55,529
อย่าให้เจอโลแกน ลีเด็ดขาด
หยุดมันให้ได้

393
00:24:56,170 --> 00:24:58,170
มีอะไรเหรอ มีอะไรหรือเปล่า

394
00:24:58,369 --> 00:25:00,500
ขอโทษนะ ผมต้องไปแล้ว เดี๋ยวโทรหา

395
00:25:00,500 --> 00:25:01,500
อะไรนะ

396
00:25:05,339 --> 00:25:06,740
ทิ้งฉันไปเฉยเลยเหรอ

397
00:25:22,660 --> 00:25:23,930
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ขอโทษครับ

398
00:25:23,930 --> 00:25:25,160
- ไม่เป็นไรครับ
- เจ็บตรงไหนไหมครับ

399
00:25:25,160 --> 00:25:26,599
ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นอะไรจริง ๆ

400
00:25:27,299 --> 00:25:28,329
ไม่เป็นไร

401
00:25:30,769 --> 00:25:32,170
วางบนรถเข็นเลย

402
00:25:36,069 --> 00:25:37,069
ไป

403
00:25:40,940 --> 00:25:42,809
แบบนี้ดูดีกว่าเนอะ

404
00:25:43,150 --> 00:25:46,220
วางแล้วน่าจะอัปเกรด
ห้องนั่งเล่นอาจารย์ชอนได้เลย

405
00:25:46,480 --> 00:25:49,019
อาจารย์ชอนรสนิยมดีจะตาย

406
00:25:49,220 --> 00:25:52,960
สีเป็นเอกลักษณ์ที่เธอจะไม่เบื่อ...

407
00:25:53,789 --> 00:25:55,460
ตัวนี้เป็นไงคะ

408
00:25:55,759 --> 00:25:57,230
ไหน ๆ ก็เป็นของขวัญจากเราแล้ว

409
00:25:57,230 --> 00:25:59,630
ฉันว่ายิ่งแพงยิ่งดีนะคะ

410
00:25:59,799 --> 00:26:02,730
บางทีคุณก็ขี้ตืดไปไหม

411
00:26:03,630 --> 00:26:06,140
จู่ ๆ เจนนี่ก็สอบได้ที่สามซะงั้น

412
00:26:06,140 --> 00:26:07,599
ยังมาเสียดายเงินอีกเหรอคะ

413
00:26:07,700 --> 00:26:09,440
พูดอะไรเนี่ย

414
00:26:09,440 --> 00:26:12,480
ฉันอยากจะเหมา
ทั้งร้านอยู่รอมร่อแล้วเหอะ

415
00:26:12,480 --> 00:26:14,309
เงินแค่นี้น่ะเศษตังค์ทอนเลย

416
00:26:15,250 --> 00:26:19,519
ตอนนี้ให้แบ่งเงินครึ่งหนึ่ง
ให้เธอยังได้เลยค่ะ

417
00:26:19,849 --> 00:26:21,650
คุณพ่อสัญญาว่า...

418
00:26:21,750 --> 00:26:23,490
ถ้ามินฮยอกเข้ามหาวิทยาลัยดนตรีโซล

419
00:26:23,789 --> 00:26:26,589
จะยกตึกชอปปิงที่ซงพาให้ฉันค่ะ

420
00:26:26,690 --> 00:26:29,690
โห พ่อคุณขี้ตืดจะตายนี่

421
00:26:29,890 --> 00:26:33,500
สงสัยคุณจะได้จับเงินหมื่นล้าน
เพราะมินฮยอกนะเนี่ย

422
00:26:34,930 --> 00:26:37,369
เดี๋ยวสิ ไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้นะ

423
00:26:37,369 --> 00:26:40,240
มายกระดับของขวัญเราอีกสเต็ปดีไหม

424
00:26:40,240 --> 00:26:41,299
ค่ะ

425
00:26:41,599 --> 00:26:42,769
อยู่นี่เองเหรอคะ

426
00:26:44,170 --> 00:26:46,039
น่าจะโทรมาก่อนนะคะ

427
00:26:46,079 --> 00:26:47,680
พอดีฉันออกไปข้างนอกมา

428
00:26:47,880 --> 00:26:49,650
เราก็เพิ่งมา

429
00:26:50,009 --> 00:26:52,680
ว่าจะเปลี่ยนโซฟาให้สดชื่นขึ้นน่ะ

430
00:26:52,779 --> 00:26:54,990
- ของบ้านฉัน
- ฉันด้วยค่ะ

431
00:26:55,549 --> 00:26:58,150
เหรอคะ เชิญเลือกตามสบายเลยนะคะ

432
00:26:58,490 --> 00:27:02,390
ว่าแต่ตอนนี้บ้านนั้นเป็นไงบ้างคะ

433
00:27:02,730 --> 00:27:03,759
วุ่นวายมากใช่ไหมคะ

434
00:27:04,430 --> 00:27:06,259
- คะ
- บ้านโรนาน่ะค่ะ

435
00:27:06,259 --> 00:27:07,799
ได้ข่าวว่าโรนายื่นจดหมายลาออก

436
00:27:08,029 --> 00:27:10,170
แกทำแบบนั้นทำไมคะ

437
00:27:10,269 --> 00:27:13,970
ก็เห็นไปเรียนปกติดี
ทำไมปุบปับเป็นแบบนี้ล่ะ

438
00:27:14,539 --> 00:27:15,940
บอกหน่อยสิ

439
00:27:15,940 --> 00:27:18,809
พวกคุณสองคนสนิทกันจะตาย
น่าจะคุยอะไรกันบ้างสิ

440
00:27:18,809 --> 00:27:22,349
อาจารย์ชอนอยู่เบื้องหลังใช่ไหม
ทำเพื่ออึนบยอลเหรอ

441
00:27:22,849 --> 00:27:25,579
พอสอบการแสดงรอบนี้จบ ฉันก็รู้เลยนะ

442
00:27:25,680 --> 00:27:27,819
ว่าอาจารย์ชอนเปลี่ยนมหาลัยลูกเราได้

443
00:27:27,819 --> 00:27:30,150
มินฮยอกได้ที่โหล่มาตลอด
แต่ครั้งนี้ดันได้ที่สี่เชียว

444
00:27:30,150 --> 00:27:32,819
แค่นั้นก็อธิบายได้แล้วไหม

445
00:27:32,990 --> 00:27:36,230
อำนาจของอาจารย์ชอน
อยู่เหนือเราทุกคน...

446
00:27:36,230 --> 00:27:38,230
พูดอะไรคะเนี่ย

447
00:27:39,259 --> 00:27:40,630
โรนาไม่ดรอปหรอกค่ะ

448
00:27:40,960 --> 00:27:44,599
อะไรนะ งั้นก็แค่เล่นละครเหรอ

449
00:27:44,900 --> 00:27:46,940
คุณซอจินไม่เห็นเคยกลัวอะไรในโลกนี้

450
00:27:47,140 --> 00:27:48,839
ทำไมต้องพะวงเรื่องโรนาด้วยคะ

451
00:27:50,039 --> 00:27:52,109
ก็แสดงว่าโรนามีพรสวรรค์มากไงคะ

452
00:27:52,710 --> 00:27:54,440
งั้นแกก็สมควร
ได้เข้ามหาวิทยาลัยดนตรีสิ

453
00:27:55,680 --> 00:27:56,980
- ผู้จัดการอีคะ
- ครับ

454
00:27:57,250 --> 00:27:59,750
แนะนำโซฟาโทนสีเทาให้พวกเขาทีนะคะ

455
00:27:59,750 --> 00:28:00,750
ครับ

456
00:28:00,950 --> 00:28:02,690
สีนั้นเหมาะกับคุณซอจินมากกว่าค่ะ

457
00:28:09,160 --> 00:28:13,029
ประธานจู ท่าได้มากครับ

458
00:28:13,759 --> 00:28:15,930
ฝึกยิงบ่อยสิท่า

459
00:28:20,369 --> 00:28:23,509
ตื่นสักทีนะครับ อาจารย์กูโฮดง

460
00:28:24,240 --> 00:28:26,980
นี่มันอะไรกันครับ

461
00:28:27,240 --> 00:28:29,049
คุณลักพาตัวผมมาเหรอ

462
00:28:29,410 --> 00:28:31,819
ผมก็บอกแล้วว่าให้ระวัง ๆ

463
00:28:31,920 --> 00:28:33,519
ทนายอีคงรุนแรงกับคุณเกินไป

464
00:28:33,519 --> 00:28:35,420
ขอโทษแทนเขาด้วยนะครับ

465
00:28:35,519 --> 00:28:36,990
ช่างเถอะ

466
00:28:37,589 --> 00:28:41,789
บอกมาสิว่าผมมาทำอะไรที่นี่

467
00:28:41,789 --> 00:28:45,559
ผมบังเอิญเห็นข้อมูลส่วนตัวคุณ

468
00:28:45,700 --> 00:28:47,829
บังเอิญเจอข้างถนนน่ะ

469
00:28:48,029 --> 00:28:50,869
ในนี้บอกว่าคุณได้ที่หนึ่ง

470
00:28:50,869 --> 00:28:52,039
ยิงปืนระดับประเทศ

471
00:28:52,039 --> 00:28:54,440
งั้นก็ต้องขอดูหน่อยสิ
ว่าคุณเก่งแค่ไหน

472
00:28:56,569 --> 00:28:57,569
เอาเลย ยิงสิ

473
00:28:57,869 --> 00:29:01,579
ช่วงนี้ผมก็เริ่มสนใจยิงปืนเหมือนกัน

474
00:29:02,150 --> 00:29:04,180
สาธิตให้ดูหน่อยได้ไหมครับ

475
00:29:08,420 --> 00:29:11,450
นี่จะขุดคุ้ยอดีตผมกันเหรอ

476
00:29:11,960 --> 00:29:13,119
แต่แย่จังเลย

477
00:29:13,390 --> 00:29:15,829
ผมไม่ได้ยิงปืนมานานแล้ว

478
00:29:16,089 --> 00:29:18,529
เพราะงั้นถ้ามีอะไรผิดพลาด
มือผมอาจจะลื่น...

479
00:29:18,829 --> 00:29:20,859
เผลอยิงกระสุน...

480
00:29:20,859 --> 00:29:23,700
เป่าหัวคุณพอดีก็ได้นะครับ

481
00:29:26,900 --> 00:29:28,299
แล้วถ้าเป็นมินซอลอาล่ะ

482
00:29:36,450 --> 00:29:38,109
รู้จักมินซอลอาใช่ไหม

483
00:29:39,049 --> 00:29:42,250
นี่หนังสยองขวัญหรือไง

484
00:29:42,390 --> 00:29:44,319
เอารูปคนไปแขวนตรงนั้นได้ไง

485
00:29:44,420 --> 00:29:45,559
ขนลุกนะเนี่ย

486
00:29:45,690 --> 00:29:47,720
ไม่ได้ล้อเล่น บอกมาเดี๋ยวนี้

487
00:29:47,720 --> 00:29:50,559
นายเป็นใคร บอกมาว่าเป็นใคร

488
00:29:50,559 --> 00:29:51,589
ผม...

489
00:29:54,000 --> 00:29:57,430
นี่ นายเป็นคนขโมยของ
ในกระเป๋าฉันใช่ไหม

490
00:29:57,430 --> 00:30:00,539
นายเอามือถือเครื่องนั้นไป

491
00:30:00,539 --> 00:30:03,970
ฉันเกือบโดนประธานจูฆ่าตายแล้วนะโว้ย

492
00:30:03,970 --> 00:30:07,509
โอ๊ย ผมไม่เข้าใจ...

493
00:30:07,509 --> 00:30:09,609
- ที่พวกคุณพูด...
- ไอ้เวรนี่

494
00:30:10,250 --> 00:30:12,150
นี่ เอามือถือมา

495
00:30:12,450 --> 00:30:16,450
เอามือถือมินซอลอา
ที่นายจิ๊กจากกระเป๋าฉันมาเดี๋ยวนี้

496
00:30:16,490 --> 00:30:17,890
แล้วใครคือมินซอลอา

497
00:30:19,359 --> 00:30:21,420
มินซอลอาเหรอ มินซอล...

498
00:30:22,259 --> 00:30:25,599
อัจฉริยะที่เข้ามัธยมปลายศิลปะชองอา
ในฐานะท็อปหนึ่งเหรอ

499
00:30:25,799 --> 00:30:28,599
แล้วจะมาถามหามือถือเธอกับผมทำไม

500
00:30:29,369 --> 00:30:31,269
นายเป็นอะไรกับมินซอลอา

501
00:30:33,039 --> 00:30:34,940
โตมาด้วยกัน
ที่บ้านเด็กกำพร้าความหวังเหรอ

502
00:30:35,410 --> 00:30:37,809
นายปลอมตัวเข้ามาอยู่
มัธยมปลายศิลปะชองอาใช่ไหม

503
00:30:37,970 --> 00:30:40,309
และนายก็คือ
คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องน้ำพุด้วย

504
00:30:40,339 --> 00:30:41,910
บอกมาเดี๋ยวนี้

505
00:30:46,450 --> 00:30:47,680
เฮ้ย

506
00:31:06,200 --> 00:31:09,910
คุณคงเข้าใจผมผิดแล้ว

507
00:31:11,210 --> 00:31:13,180
หวังว่านี่จะเป็นคำตอบได้นะ

508
00:31:26,660 --> 00:31:27,720
ไอ้...

509
00:31:31,190 --> 00:31:33,930
อื้อหือ อย่างเทพ

510
00:31:35,529 --> 00:31:37,930
ยิงไม่ให้โดนหน้าเธอเลย

511
00:31:38,740 --> 00:31:39,869
มันดู...

512
00:31:41,170 --> 00:31:42,440
คุ้น ๆ ยังไงไม่รู้แฮะ

513
00:31:45,009 --> 00:31:46,240
หมอนั่นอยู่ที่ไหนนะ

514
00:31:55,049 --> 00:31:56,119
กลิ่นอะไรน่ะ

515
00:31:56,220 --> 00:31:57,450
อื้อหือ อร่อยเวอร์

516
00:31:57,690 --> 00:31:59,819
ไม่รู้จักกลิ่นชองกุกจังเหรอ

517
00:31:59,990 --> 00:32:02,089
มา อึนบยอล ลองกินซิ

518
00:32:02,859 --> 00:32:04,460
เด็กดี

519
00:32:06,130 --> 00:32:09,529
บอกแล้วใช่ไหม
ว่าอย่าทำบ้านเหม็นเพื่อเห็นแก่ลูก

520
00:32:10,230 --> 00:32:12,539
ลูกเรียนร้องเพลงคลาสสิกนะ
ยังให้กินของแบบนี้อีกเหรอ

521
00:32:12,670 --> 00:32:15,039
อาหารเผ็ดเค็มใส่พริกล้น ๆ เนี่ยนะ

522
00:32:15,039 --> 00:32:16,369
อย่าคิดมากสิ

523
00:32:16,369 --> 00:32:19,210
กินชองกุกจังกับกิมจิ
ไม่กระทบการร้องเพลงลูกหรอกน่า

524
00:32:19,440 --> 00:32:21,009
อึนบยอล กินอีกสิ

525
00:32:21,210 --> 00:32:23,009
ของพวกนี้สารอาหารเต็มเปี่ยมเลยนะ

526
00:32:23,109 --> 00:32:25,980
คุณย่าที่ยองวอล
ส่งมาให้อึนบยอลโดยเฉพาะเลย

527
00:32:28,150 --> 00:32:31,150
อึนบยอล เสื้อผ้าเหม็นหมดแล้ว
กลับห้องไปสิ

528
00:32:31,720 --> 00:32:33,390
เดี๋ยวแม่เอาสลัดให้

529
00:32:33,589 --> 00:32:35,059
ทำอะไรน่ะ

530
00:32:35,160 --> 00:32:37,329
กินแต่สลัดจะร้องเพลงอีท่าไหน

531
00:32:37,759 --> 00:32:40,559
อึนบยอล ไม่ได้ยินแม่พูดเหรอ
เข้าห้องไป

532
00:32:41,430 --> 00:32:43,000
เอ่อ โอเคค่ะ

533
00:32:46,470 --> 00:32:48,440
คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่

534
00:32:49,369 --> 00:32:51,109
ต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยเหรอ

535
00:32:54,109 --> 00:32:55,480
ทำไมจะไม่ได้

536
00:32:55,849 --> 00:32:58,009
ผมก็แค่ผู้ชายบ้านนอก
ที่กำลังใช้ชีวิตเป็นตัวเองอยู่ไง

537
00:33:00,049 --> 00:33:01,980
ผมระวังตัวกับคุณมาตลอด

538
00:33:01,980 --> 00:33:04,549
แล้วก็บังคับให้ตัวเองกิน
ซีเรียลกับขนมปังที่เกลียดเข้าไส้

539
00:33:05,190 --> 00:33:07,960
ขนาดซุปกิมจิสักช้อนยังกินตามใจไม่ได้

540
00:33:08,220 --> 00:33:10,490
คุณไม่ยอมให้ผมกินของเผ็ดเค็ม...

541
00:33:10,490 --> 00:33:11,930
กาแฟหรือแม้แต่โซดา

542
00:33:11,930 --> 00:33:14,460
ผมต้องบังคับตัวเองให้กิน
ตามรสนิยมจุกจิกของคุณมาตลอด

543
00:33:15,700 --> 00:33:19,200
ตอนนี้เราเป็นคนแปลกหน้ากันแล้ว
ผมก็ทำตามใจชอบได้สิ

544
00:33:22,109 --> 00:33:24,809
ในเมื่อเราเป็นคนแปลกหน้ากันแล้ว
ก็ยิ่งต้องมีมารยาทนะ

545
00:33:25,509 --> 00:33:26,579
เหม็นจะตาย

546
00:33:27,079 --> 00:33:29,579
จะมากินของพรรค์นี้ในบ้านฉันไม่ได้

547
00:33:29,710 --> 00:33:32,720
ถ้าอยากกินนัก
ก็เก็บข้าวของไปอยู่บ้านนอกเลย

548
00:33:32,720 --> 00:33:36,250
เสาร์อาทิตย์นี้
ผมก็ว่าจะพาอึนบยอลไปยองวอล

549
00:33:36,849 --> 00:33:38,819
แม่ผมคิดถึงแกมากน่ะ

550
00:33:39,390 --> 00:33:42,089
นี่ พอมาคิดดู

551
00:33:42,460 --> 00:33:45,029
ผมไม่ได้กลับบ้านมาเกินเจ็ดปีแล้วนะ

552
00:33:45,029 --> 00:33:47,930
กล้าดียังไงจะพาอึนบยอลไป
แค่นี้ลูกก็อ่อนไหวมากพอแล้วไหม

553
00:33:48,200 --> 00:33:50,470
ห้องน้ำที่นั่นเหม็น
แถมเข้าไม่สบายด้วย

554
00:33:50,700 --> 00:33:52,500
อย่าทำให้อาการแกแย่ลงสิ

555
00:33:55,740 --> 00:33:57,440
ผมไม่ใช่สามีคุณแล้ว

556
00:33:58,369 --> 00:34:00,380
อย่ามาสั่งให้ผมทำนู่นทำนี่

557
00:34:00,809 --> 00:34:03,410
ถ้าลองคิดว่าผมเป็นทาสรับใช้
บ้านคุณมาตั้ง 17 ปีแล้ว

558
00:34:03,410 --> 00:34:04,650
แค่เจ็ดพันล้านนั่น

559
00:34:05,519 --> 00:34:07,579
ไม่พอเป็นค่าเลี้ยงดูผมหรอก

560
00:34:08,789 --> 00:34:11,989
ไม่ว่าชีวิตผมจะยุ่งเหยิงแค่ไหน
ผมก็ยังเป็นหมอนะ

561
00:34:12,559 --> 00:34:13,619
ว่าไหม

562
00:34:15,860 --> 00:34:17,929
หัวไวกว่าที่คิดนะ

563
00:34:19,099 --> 00:34:21,099
วันนี้ผมทำนัดบำบัดอึนบยอลไว้

564
00:34:21,230 --> 00:34:22,869
เพื่อนว่างดูให้พอดีน่ะ

565
00:34:23,329 --> 00:34:24,329
เราจะสายแล้ว

566
00:34:25,440 --> 00:34:27,469
เดี๋ยวติวเตอร์ก็มาแล้ว จะพาแกไปไหน

567
00:34:27,469 --> 00:34:28,969
อาทิตย์หน้าสอบกลางภาคแล้วนะ

568
00:34:32,280 --> 00:34:33,309
ก็ได้

569
00:34:34,280 --> 00:34:36,650
ฉันแค่ต้องอดทนจนกว่าจะได้เป็นผอ.

570
00:34:37,150 --> 00:34:39,280
ไม่จำเป็นต้องไปยั่วโมโหเขา
ก่อนถึงวันนั้นหรอก

571
00:34:48,389 --> 00:34:50,329
(อีกสักครู่กลับมาพบกับช่วงที่สอง)