Not a member of Pastebin yet?
Sign Up,
it unlocks many cool features!
- <html>
- <head>
- <title> Ciekawa bajka dla dziecka </title></head>
- <body>
- O smoczycy w zamkniętej wieży. <br>
- Dawno dawno temu, tak dawno że tym którzy określali datę w połowie odechciało sie dalej liczyć, pewien król cierpiąc na chroniczną nudą postanowił zbudować wieżę.
- Nie zważając na niechęć budowniczych i nadszarpnięty budżet królestwa, sam postawił pierwszy kamień węgielny.
- Zmęczywszy sie tą jakże wybitnnie męczącą pracą poszedł w dlugą pozostawiwszy praconików samych sobie.
- Jako że praca robotnika przypominała w tamtych czasach prace niewolnika, a związki zawodowe nie śniły sie nawet najbardziej bezczelnym wojownikom o prawa pracownika, ludzie zebrali sie w sobie i zaczeli pracować.
- Przez pierwsze kilka miesiecy nie wydarzyło sie nic ciekawego.
- Kilka zgonów spowodowanych nieuwagą, kilkanaście innych spowodowanych wadliwym sprzętem.
- Nic nowego.
- Kiedy minał pierwszy rok pracownicy doszli do ciekawej konkluzji.
- Nie mieli planów budowy.
- Co ciekawsze, nie mieli ich od samego rozpoczęcia prac.
- Efektem było coś czego wieżą nie możnaby było nazwać przy najszczerszych chęciach.
- Nie zrażeni tym pracownicy kontynuowali pracę, w myśl zasady że im dłużej trwa praca tym dłużej będą dostawać za nią pieniądze.
- Tak swoją drogą powstali pierwszy polacy ale to historia na inny dzień.
- Minęły trzy lata i budowa była prawie na ukończeniu.
- Ilość zmarłych przerosła ilość żywych ale nikomu to nie przeszkadzało.
- Co mądrzejsi budowniczowie zaczynali mieć niepokojące przypuszczenia, jakoby kąt 40 stopni nie jest odpowiedni dla z reguły pionowych wież.
- Ale jako że ilość robotników inteligentnych wynosiła równe jeden, nikt nie zwracał na te mysli uwagi.
- Zwłaszcza że tym pracownikiem był jeden ze wcześniej zmarłych.
- Radośnie kontynuowano więc pracę.
- Pewnego dnia trzeciego roku budowa została ukończona.
- Wysoka na sto metrów wieża górowała nad polami na których została zbudowana.
- Nawet ptaki najwyraźniej cieszyły sie z zakończenia budowy, radość tą okazując owydatniając na drugi dzień wieżę o starannie wykonane grafiti z odchodów.
- Wykazując sie szczytami rezolutności ostastni z robotników który jeszcze pozostał na budowie, zainstalował na ścianach wieży kilka strachów na wróble.
- Nie pomogło.
- Kilka dni potem oddbyło sie oficjalne otwarcie.
- Przyszedł król i jego świta, oraz cała śmietanka towarzyska królestwa.
- Komicznym widokiem było oglądanie króla chwalącego pod niebiosa krzywą w nielogiczny sposób, obsraną wieżę z walającymi sie wszędzie strachami na wróble.
- Najwyraźniej ignoranji szlachty nic nie wyleczy.
- Strapił sie jednakowóż król podziwiając swoją nową wieżę.
- Otóż, jaki był cel jej powstania?
- Zamek już miał, więc na pewno nie miał zamiaru tam mieszkać.
- Kto zresztą chciałby mieszkać w takiej ruinie.
- Poradziwszy sie wiec swoich doradców, ostatecznie uznano że zamkną w wieży księzniczkę.
- Plan był w sumie dobry.
- Z wykonaniem już gorzej.
- Po pierwsze, w królestwie panował niepokojący deficyt na księzniczki.
- Jedyna którą mogła za to uchodzić była córka króla, która jednak w myśl zasady "jestem dorosła robie co chce" uciekła z królestwa z jakimś bardem o dziwnie brzmiącym imieniu troche podobnym do jakiegoś kwiatka.
- Poszukiwano więc wzdluż i wszerz kogokolwiek kto mógłby uchodzić za księżniczkę, jednak ostatecznie poszukiwania spełzły na niczym.
- Łapali sie za głowy doradcy króla, szukając innego sposoby na spożytkowanie nowej budowli.
- Ostatecznie uznano że skoro nie ma księżniczki do zamknięcia, zamkną w wieży najgorszych z najgorszych przestępców brutali i morderców.
- Tym razem znalazło sie dość psoro kandydatów.
- Wytrzymali z sobą tydzień.
- Kiedy ostatni z przestępców został wypuszczony, majaczył coś o masowych samobójstwach spowodowanych ciasnotą i gorącem.
- Czując w sobie za młodu powołanie detyktywistyczne, sam król postanowił przez jeden dzień zamieszkać w wieży.
- Dnia następnego wyciągnięto go na wpół żywego, ociekającego potem i ogólnie nie wyglądającego jak twarz która przedstawia królestwo na arenie międzynarodowej.
- Okazało sie że z racji błędów w budowie, w środku panowały nieludzkie temperatury.
- Nie ważna pora roku, nie ważna warunki atmosferyczne.
- 40 stopni celcjusza było zwykłym minimum.
- Więzienie-piec stało przez jakiś czas opuszczone.
- Nikomu nie widziało sie tam spędzać czas, tym bardziej zamieszkać.
- Stała więc biedna krzywa obsrana wieża, oblegana codziennie przez tłumy ptaków i innych zwierząt którym akurat nie przeszkadzały niemiłosierne temperatury.
- Głownie jaszczurki.
- I karaluchy.
- Karaluchy przetrwają wszędzie.
- Wszyscy mysleli że pozostanie już tak na zawsze.
- Króla obalono gdyż jak sie okazało na budowę wieży poszło większość oszczędności królestwa.
- Bieda i smutek zapanował w królestwie, a symbolem tego stała sie bogu ducha winna wieża.
- Lecz, pewnego dnia coś sie zmienilo.
- Pewnego dnia przybył smok.
- Dziwne były żądania strasznego smoka.
- A właściwie smoczycy, jak zauważył jeden z smokologów zanim został pożarty przez wyżej wymienioną.
- Dajcie mi miejsce do zamieszkania lub spalę całe królestwo, groziła, przy okazji spospielając kilku wieśniaków.
- Jeden z niewielu pozostałych rozsądnych którzy nie dołączyli do zbiorowej depresji przypomniał sobie o głupiej wieży która wciąż stała niespożytkowana.
- Smoczyca zamieszkała więc w wieży, wypędzając na stałe ptactwo i zwierzątka.
- Rozwaliła strachy na wróble, wypaliła odchody i zawiesiła gdzieniegdzie firanki.
- Smok w dom bóg w dom, powiedziała sama do siebie i rozłożyła sie wygodnie w głównej sali wieży, zasypiając twardym smoczym snem.
- Przenieśmy sie kilka lat do przodu.
- Królestwo, przez dłuższy okres pozbawione króla ostatecznie rozpadło sie, pozostawiając jako pamiątkę swojej dawnej świetności krzywą wieżę.
- Obecnie dzikie tereny zostaly opanowane przez przeróżne zwierzęta i bestie, przez co stały sie wakacyjnym kurortem dla wszystkich łowców potworych którzy tylko znaleźli sie w pobliżu.
- Legenda o smoku mieszkającym w wieży przyciągała wielu smiałków, jednak żaden nie powrócił.
- O, patrzcie, kolejny błędny rycerz staje u bram wieży.
- Rycerzyk krzywym wzrokiem spojrzał na jeszcze krzywszą wieżę.
- Ktokolwiek to zbudował, pomyślał rycerz, miał bardziej pokręcony błędnik niż mój durny koń.
- Dodajmy ze rycerz nie znalazł sie tutaj z własnej woli.
- Konik z gatunku tych psychicznie niedorozwiniętych przywiódł tutaj rycerza, samemu nie będąc do końca pewnym czemu szedł w tym kierunku.
- Zadarłwszy głowę wysoko do góry rycerz zauważył wystającą z okna głowę smoka który z zaciekawieniem przyglądał sie małemu punkcikowi jakim byl dla gada rycerz.
- Ich dialog wasz kochany narrator zapisuje poniżej
- - Ty jesteś moim obiadkiem? - zapytała uradowana smoczyca.
- - Zależy, gustujesz w blaszanych puszkach w których po otworzeniu znajdujesz tylko żyły i kości? - odpowiedział pytaniem na pytanie rycerz wykazując sie zdroworozsądkowym podejściem osoby która już z niejednego pieca chleb jadła.
- Smoczyca wyraźnie strapiona była jego odpowiedzią.
- - Niekoniecznie, - powiedziała w końcu. - Aczkolwiek odnosze wrażenie że tylko udajesz chuderlawego by zniechęcić mnie do zjedzenia cie.
- Rycerz niechętnie kiwnął głową przyznając jej rację.
- - A więc jednak jesteś moim obiadkiem - Uśmechnęła sie uradowana smoczyca. - choć tu słońce to nie będę nawet przeżuwała.
- Rycerzyk wyciągnął miecz na znak buntu.
- - Wybacz smoku ale nie dam sie zjeść tak łatwo. Będę walczył do ostatniej kropli krwi cośtam cośtam.
- Smok westchnął ciężko jedynie i porządnym chłapnięciem pożarł w całości niedoszłego rycerzyka.
- - Bleh, rzeczywiście niestrawny - rzekła niechętnie, wypluła pustą zbroję i dziarsko powróciła do wnętrza swojej wieży.
- I jako że nikt inny nie był już nigdy na tyle głupi by podchodzić do krzywego pomnika architektury dawnej, nasza historia tutaj sie kończy.
- Smutny sztucznie przyspieszony koniec.
- The end.
- </body>
- </head>
- </html>
Advertisement
Add Comment
Please, Sign In to add comment