debt-history

Πρώτη φορά το χρέος! Σοβαρά;

Την 25/3/2011 έγινε η πρώτη μίνι αναδιάρθρωση του χρέους του Επίσημου Τομέα, με μείωση επιτοκίων και επέκταση λήξεων. Σε σύνοδο κορυφής, πρωθυπουργός Παπανδρέου, καθαρό αποτέλεσμα €8.2 δις μείωση των αναγκών εξυπηρέτησης του χρέους μέχρι το 2013.

Τον Ιούνιο 2011 συζητήθηκε η μετακύλιση του χρέους - αυτό που ονομάσθηκε "γαλλική φόρμουλα". Δεν έγινε μετά από τη ρητή δήλωση του Moody's ότι θα θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός.

Την 21/7/2011 αποφασίσθηκε σε Σύνοδο Κορυφής, πρωθυπουργός Παπανδρέου, το πρώτο PSI με στόχο τη μείωση του χρέους προς τον ιδιωτικό τομέα (κατείχε πάνω από €265 δις χρέους - σήμερα κατέχει λιγότερα από €45 δις) κατά 21% - ονομαστικό. Δεν έγινε.

Την 26-27/10/2011 αποφασίσθηκε σε Σύνοδο κορυφής, πρωθυπουργός Παπανδρέου το PSI, με ονομαστικό κούρεμα 50%. Ολοκληρώθηκε την 24/3/2012, πρωθυπουργός Παπαδήμος, με εκκωφαντική επιτυχία, ονομαστικό κούρεμα 53.5% του 97% (ποσοστό συμμετοχής κατόχων ομολόγων) του χρέους προς ιδιώτες με ονομαστική μείωση €107 δις και μέση διάρκεια του εναπομείναντος χρέους προς ιδιώτες 20 χρόνια με επιτόκιο 2% - έναντι προηγούμενης μέσης διάρκειας 5 ετών και μέσο επιτόκιο 4.6%.

Την 27/11/2012 σε Eurogroup, πρωθυπουργός Σαμαράς, αποφασίσθηκε η επαναγορά ομολόγων (ολοκληρώθηκε σε τρεις εβδομάδες) με μείωση χρέους κατά €21 δις. Επίσης, αποφασίσθηκε ο δανεισμός από τον Επίσημο τομέα με επιτόκιο όσο του ESM συν 0.10%, σύνολο περίπου 0.8%. Τέλος, αποφασίσθηκε η επιστροφή των κερδών ΕΚΤ από ελληνικά ομόλογα, δηλαδή εκ των υστέρων κούρεμα. Στο ίδιο Eurogroup δόθηκε γραπτώς η δέσμευση για ελάφρυνση του χρέους αφού η Ελλάδα φτάσει σε πρωτογενή πλεονάσματα.

Δηλαδή, το χρέος συζητήθηκε επανειλημμένως, ελήφθησαν πολύ σημαντικές αποφάσεις που αφορούσαν τόσο τον Ιδιωτικό όσο και τον Επίσημο τομέα. Ο ιδιωτικός τομέας δέχθηκε μείωση του χρέους κατά περίπου €128 δις ονομαστικώς - επίσης, οι υποχρεώσεις μειώθηκαν με την επιμήκυνση των λήξεων νέων ομολόγων και τα χαμηλότερα επιτόκια (ελάφρυνση καθαρής παρούσας αξίας). Ο Επίσημος τομέας με τις επιμηκύνσεις και τα χαμηλότερα επιτόκια συνεισέφερε σημαντική ελάφρυνση της καθαρής παρούσας αξίας. Σημειώνεται πως το 2009 με €300 δις χρέος, πληρώθηκαν τόκοι €12 δις ενώ το 2015 με €320 δις χρέος μόνον €5 δις.

Στην πρώτη φορά του κ. Τσίπρα αύριο, η Ελλάδα προσέρχεται στις συζητήσεις για το χρέος σε χειρόυερη κατάσταση από το τέλος 2014. Η διαπραγμάτευση Τσίπρα του 2015 κατάφερε να χάσει €10.5 δις από της επιστροφές των κερδών της ΕΚΤ και εξαΰλωσε €16 δις από τη συμμετοχή του δημοσίου στις τράπεζες. Προς ώρας, θεωρούμε την τρέχουσα συμμετοχή στις τράπεζες ανακτήσιμη. Δηλαδή, θα διαπραγματευθεί για να μειωθεί το χρέος κατά €10.5 δις για λεφτά που είχε συμφωνήσει ο Στουρνάρας και ο Τσίπρας άφησε να χαθούν. Δηλαδή, θα διαπραγματευθεί για να πάρει σε όρους παρούσας αξίας τα €16 δις (μεταξύ €13 και €25 δις) που θα έπαιρνε σε ζεστό χρήμα μέχρι το 2018. Κάπου 9% του ονομαστικού χρέους είναι προίκα της διαπραγμάτευσης του 2015.

Το σύνολο του νέου χρέους που φόρτωσε το 2015 ο Τσίπρας τους Έλληνες είναι περίπου €50 δις. Άλλα τόσα είναι ζημία. Χρησιμοποιώ μόνον τα αδιαμφισβήτητα και καθαρά ποσά, ζημία που έχει ήδη καταγραφεί, απώλεια που δεν ανακτάται.

Πρώτη φορά θα συζητηθεί το χρέος! Υπό μίαν έννοια, ναι. Πρώτη φορά στην ιστορία με δεδομένη τη βούληση των δανειστών για ελάφρυνση, ο οφειλέτης προσέρχεται έχοντας απαρνηθεί ζεστό χρήμα (της ΕΚΤ) και ζητάει διευκόλυνση για το 2023 ή το 2032! Πρώτη φορά ο οφειλέτης προσέρχεται αφού έχει φροντίσει να δυσχεράνει τη θέση του! Πρώτη φορά!


https://www.facebook.com/george.j.prokopakis/posts/10207595744826585
9/5/2016
__________________________________________________________________________________________________________________
Αποκλειστική πληροφόρηση - ελάφρυνση χρέους

Ως συμβιβαστική λύση για το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους, πλήρως εναρμονισμένη με την πολιτική αυστηρής εποπτείας και καρότου-μαστιγίου, είναι έτοιμη να μπει πρόταση στο τραπέζι από εταίρους με "κόφτη χρέους".

Προβλήματα υψηλών απαιτήσεων εξυπηρέτησης και αναχρηματοδότησης του χρέους εμφανίζονται το 2022 και μετά το 2032 και αργότερα. Με σοβαρή ανάπτυξη, τα προβλήματα από το 2032 και μετά αμβλύνονται. Οπότε ο "κόφτης χρέους" όποτε παραστεί ανάγκη είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Δουλεύει σε συνδυασμό με τον κόφτη δαπανών που πρότεινε η Ελλάδα, σε όποια μορφή καταλήξει αυτός.

Δυό χρόνια πριν τη χρονιά που αναμένεται το πρόβλημα, η ελληνική κυβέρνηση υποβάλλει αίτημα προς το Eurogroup και τον ESM για βοήθεια όσον αφορά το ποσόν πάνω από το όριο που θα έχει συμφωνηθεί (φαίνεται να καταλήγουν στο 15% του ΑΕΠ). Η ελληνική κυβέρνηση θα ζητάει βοήθεια για συγκεκριμένο ποσό χρεολυσίων και θα προτείνει συγκεκριμένες μελλοντικές χρονικές στιγμές για τη μετάθεσή του.

Το Eurogroup θα εξετάζει το αίτημα, θα καταλήγει εάν το πρόβλημα είναι από το "κληρονομημένο" χρέος του 2018 ή εάν μέρος του οφείλεται στη διαχείριση της ελληνικής πλευράς. Θα "παραγγέλνει" στον ESM την εκτέλεση swaps για το ποσό που εγκρίνεται. Σε περίπτωση που το ποσό υπολείπεται του αιτουμένου, η ελληνική πλευρά θα οφείλει να ενεργοποιήσει μέτρα από τον "κόφτη δαπανών" ή να συνεισφέρει "εκτός προγράμματος" από το Ταμείο Χρέους/Αποκρατικοποιήσεων.

Σύμφωνα με την πρόταση, τα ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν κατά την τρέχουσα διαπραγμάτευση είναι:
1. Το ύψος των υποχρεώσεων σε ένα έτος για την ενεργοποίηση του κόφτη (προτείνεται 15% του ΑΕΠ)
2. Κατά πόσον στο παραπάνω όριο περιλαμβάνεται και η εξυπηρέτηση/αναχρηματοδότηση του βραχυπρόθεσμου χρέους (προτείνεται να μην περιλαμβάνεται - σε περίπτωση που επιλεγεί η συμπερίληψη, να μην υπερβαίνει τα €6 δισ)
3. Η μετακύλιση των τόκων των δανείων που καλύπτονται από την περίοδο χάριτος σε χρονικές στιγμές μετά το 2022.
4. Κατά πόσον θα μπορεί το Eurogroup να επιτρέπει και υπό ποίους όρους την υπέρβαση του ορίου (το 15% του 1), ειδικά στις περιπτώσεις που ο "κόφτης δαπανών" ή το Ταμείου Χρέους δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες.

Η πρόταση δένει με την προφανή στρατηγική της Ευρωζώνης: αυστηρή εποπτεία και έλεγχος, ανεξαρτήτως κυβερνήσεως στην Αθήνα, για περίπου τριάντα χρόνια. Έχουμε μπροστά μας καμιά δεκαριά μνημόνια!


https://www.facebook.com/george.j.prokopakis/posts/10207599628923685
9/5/2016
__________________________________________________________________________________________________________________
Η αβεβαιότητα του οριστικού

Από το 2013 ήδη έχω αναφερθεί πολλές φορές πως το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους θα έπρεπε να μας απασχολήσει από το 2018 και μετά. Με τις προβλέψεις του Μνημονίου 2, το 2018 θα είχε κλείσει ο κύκλος της επανιδιωτικοποίησης των τραπεζών, τα λεφτά του ΤΧΣ θα έμπαιναν έναντι του χρέους, οι αποκρατικοποιήσεις θα είχαν προχωρήσει. Κάποια επανεκκίνηση της οικονομίας και επενδύσεις θα είχαν γίνει. Πέντε χρόνια πρωτογενών πλεονασμάτων θα είχαν στρώσει κάπως τα πράγματα. Κάποια ανάπτυξη θα έτρεχε. Θα φαινόταν πόσο καλά στεκόμαστε στις αγορές. Εν ολίγοις, η εικόνα θα ήταν καθαρή. Ώριμη η χώρα για οριστική λύση.

Το θέμα με την οριστική λύση είναι το... οριστικό της. Δεν θα έχουμε βοήθεια πια. Θα πρέπει να στεκόμαστε στα πόδια μας.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι εταίροι, για όποιους λόγους, θα τελειώνουν με το "πρόβλημα Ελλάδα" μέσα στο 2016. Δεν θα το ξεφορτωθούν, θα έχουν προδιαγεγραμμένη λύση. Οι αβεβαιότητες για τις προοπτικές της χώρας είναι μεγάλες. Ακόμη και εάν είχαμε μια πιο ικανή κυβέρνηση. Για να υπάρχει οριστική λύση με τις σημερινές αβεβαιότητες, χρειάζονται (για τους εταίρους) ασφαλιστικές δικλείδες. Το δένουν χειροπόδαρα το πρότζεκτ!

Η δημόσια περιουσία περνάει στο υπερταμείο χρέους. Η διαχείρισή του θα είναι υπό τη στενή εποπτεία και έλεγχο των εταίρων. Για τριάντα χρόνια! Η εκτέλεση του προϋπολογισμού θα είναι στον αυτόματο, είτε λίστα μέτρων είτε κόφτης. Για τρία χρόνια στην αρχή!

Καθαρά πράγματα πια. Αν οι Έλληνες γουστάρουν κάποιον να κλείνει τις Σκουριές και διορίζει Καρανίκες, με γειά τους και χαρά τους. Αν προτιμούν απελευθέρωση της οικονομίας, πάλι μπράβο τους. Αν πάρει 12 χρόνια ή 30 χρόνια να ξαναδούν το ΑΕΠ του 2008, γούστο τους!

Για τα παραπάνω είναι κρίσιμη η περίοδος. Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με ορίζοντα να βγάλει το μήνα χωρίς να τους πάρει φαλάγγι ο οπαδός τους, ενώ οι δομές που στήνονται έχουν βάθος τριακονταετίας. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας γίνεται νομάρχης. Όποιος πρωθυπουργός. Αν είναι και φιλέλληνας, κάπως θα στρώσουν τα πράγματα. Αν είναι φιλοτόμαρος δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο - θα διορίζει Καρανίκες!

Προφανώς αυτή η κατάσταση έχει επιπτώσεις και στη δημοκρατία μας. Δεν μιλάω για ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και άλλα που χτυπάνε στην αξιοπρέπεια ενός λαού. Μιλάω μόνο για τη διαχείριση.

Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έφερε δεινά για τη μέγιστη πλειονότητα των Ελλήνων - αχρείαστα, αίμα χωρίς λόγο. Με τις εξελίξεις που έχουμε, φαίνεται πως στην καλύτερη περίπτωση θα έχουμε μια αργή και βασανιστική πορεία ανάκαμψης. Θα είναι όμως μάλλον σίγουρη - χάρις στους κόφτες και τον ασφυκτικό έλεγχο. Χάρις στην εκχώρηση της διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας και του προϋπολογισμού στους πιστωτές. Πώς τόλεγε ο Τσακαλώτος στην προχθεσινή επιστολή; Failed state, απομονωμένο όμως. Όλα τα προβλήματα επιστρέφουν στη χώρα - ακριβέστερα: στα κεφάλια των πολιτών. Οι κυβερνήσεις απλώς θα... κυβερνούν, θα διορίζουν, θα καμώνονται πως ασχολούνται με την παιδεία ή τον πολιτισμό και πάπαλα.

Το Χρέος ρε παιδάκι μου - δεν με λένε καν Μίκη.

https://www.facebook.com/george.j.prokopakis/posts/10207596487245145
9/5/2016
__________________________________________________________________________________________________________________
Νάναι καλά η αριστερά κι ο Τσίπρας

Την επομένη του Eurogroup που η Ελλάδα πρακτικώς συμφώνησε σε τριακονταετή σφικτή και αυστηρή επιτροπεία, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας δήλωσε: "μετά από έξι χρόνια σκληρής λιτότητας, επί τέλους καλές ειδήσεις".

Ποιές είναι οι καλές ειδήσεις, δεν έχω καταλάβει. Το βέβαιον είναι πως η αριστερά των τσιπροκαμμένων και σπινοζιστών αλτουσεριανών έκανε μια απίθανη υποχώρηση. Δέχθηκε για τριάντα περίπου χρόνια να έχει αποδοθεί (α) η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας σε τρίτους, (β) η εκτέλεση του προϋπολογισμού σε τρίτους. Όλα αυτά για κάποια θολή υπόσχεση διευθέτησης του χρέους - για την οποία διευθέτηση το μόνο σίγουρο είναι πως θα χρησιμοποιηθούν χρήματα (των ομολόγων διακράτησης ΕΚΤ) τα οποία ήταν δικά μας (όχι για το χρέος!) μετά τη διαπραγμάτευση σαμαροβενιζέλων και Στοθρνάρα το 2012 και τα οποία Τσίπρας-Βαρουφάκης-Τσακαλώτος απεμπόλησαν.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό που παρουσιάζει ο πρωθυπουργός. Η σκληρή λιτότητα ΤΩΡΑ έρχεται. Προδιαφράφηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο με την ψήφιση των μέτρων για το ασφαλιστικό και φορολογικό. Η απώλεια περίπου €60 δισ από το ΑΕΠ ήταν κατά το ήμισυ τουλάχιστον αποτέλεσμα, όχι της λιτότητας και των μνημονίων, αλλά της απουσίας ρευστότητας. Τα μισά της απώλειας του ΑΕΠ χάθηκαν από τις κατασκευές και το εμπόριο πολυτελών ειδών (αυτοκίνητα κυρίως) - €30 δισ συνολικά. Η αγορά κάθισε λόγω, βέβαια της μειωμένης ζήτησης, κυρίως όμως λόγω της έλλειψης ρευστότητας - τραπεζικής και της ίδιας της αγοράς με τις μεταχρονολογημένες επιταγές που κόπηκαν με το μαχαίρι. Αυτά συνέβησαν εντός μερικών μηνών και είναι άσχετα (εν πολλοίς) με την πολιτική των μνημονίων.

Πορευθήκαμε έξι χρόνια με δυσκολία, αλλά όχι εντός συνθηκών καταστροφικών. Κρατηθήκαμε! Λιτότητα υπήρξε, πλην όμως ανεκτή. Με το πακέτο που ψηφίστηκε ως προαπαιτούμενο της συμφωνίας μπαίνουμε στην πραγματικά σκληρή λιτότητα. Η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων έχει εξαντληθεί. Οι πολίτες θα εργάζονται - όσοι εργάζονται - όχι για την οικογένειά τους, την αποταμίευση και το μέλλον των παιδιών τους, αλλά για τη συντήρηση του κράτους το οποίο αρνείται να παραδεχθεί ότι πτώχευσε και πρέπει να συμμαζευτεί και αντ' αυτού περνάει τη χρεοκοπία σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες.

Οι πολιτικές των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Πλην όμως τελικά κρατούσαν την κοινωνία. Η πολιτική ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τη διαλύει!

Ποιά είναι τα καλά νέα που κομίζει ο κ. Τσακαλώτος από το Eurogroup; Το ένα είναι η αποφυγή τυπικής χρεοκοπίας. Δεύτερο; Δεν υπάρχει!

Για την πλάκα της υπόθεσης: σε πόσα χρόνια φαντάζεται ο κ. Τσίπρας πως το ΑΕΠ θα επανέλθει στο επίπεδο του 2008; Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του μνημονίου ΤΟΥ το 2030! Πότε θα αποκατασταθεί η αγορά ακινήτων και οι αξίες (καλώς ή κακώς, ήταν η αποταμίευση των Ελλήνων); Το πιθανότερο είναι ΠΟΤΕ. Που θα βρεθούν 1.2 εκατ δουλειές για Έλληνες; Άγνωστο! Οι συμφωνίες και τα μέτρα βοηθούν στη μείωση της ανεργίας, έστω και λίγο; Κάθε άλλο - το αντίθετο!

Το ερώτημα είναι: τι έπρεπε να γίνει; Πρώτα απ' όλα, η μετάβαση από τις συνθήκες του Δεκεμβρίου 2014 σ' αυτές του Απριλίου 2016 είναι αποκλειστική ευθύνη των τσιπροκαμένων. Τη στροφή που έκαναν χθες μπορούσαν να την είχαν κάνει την 20/2/2015 και θα ήμασταν σε απείρως καλύτερη κατάσταση, χωρίς επαχθή μέτρα, με καμιά τριανταριά δισ λιγότερο χρέος και με ΑΕΠ στα πάνω του. Ας το ξεχάσουμε αυτό - δεν έγινε, πάει! Σήμερα, υπήρχε άλλη πολιτική; Αναμφίβολα ναι. Ως και το ΔΝΤ μιαν άλλη πολιτική έδειχνε. Δυστυχώς, η ευρωπαϊστική αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να αναδείξει τη διαφορετική πολιτική και το εναλλακτικό σενάριο για μια άλλη πορεία. Βολεύεται με το ιδεολόγημα: η αριστερά θα περάσει τα μέτρα. Πλην όμως η ολοκληρωτικής αντίληψης αριστερά περνάει τα μέτρα μεν, φροντίζει όμως την άλλωση του κράτους και τη δημοκρατική έκπτωση.

Τα μέτρα πρέπει και μπορεί να τα περάσει όχι η αριστερά του Τσίπρα εκβιάζουσα, αλλά αυτός που θα τολμήσει να αρθεί πάνω από τις κρατούσες αντιλήψεις πολιτικής επιβίωσης και να δείξει μια πορεία προς το αύριο στους πολίτες. Που θα συγκρουσθεί με τμήματα της κοινωνία προς το συμφέρον της πλειονότητας των πολιτών. Που θα πει την αλήθεια στους πολίτες.

Ο κ. Τσίπρας βρίσκει και τα κάνει! Την υποθήκευση της κοινωνίας όλης την παρουσιάζει ως "καλά νέα". Την πιο βάρβαρη λιτότητα την πλασάρει ως τέρμα της λιτότητας. Κάποιοι θα αντισταθούν. Άλλοι θα βολευτούν. Κάποιοι θα λιμοκτονήσουν.

Λυπάμαι, αλλά τα νέα κάθε άλλο παρά είναι καλά. Για τους πολίτες τουλάχιστον. Αν δεν υπάρξει σύντομα αναστροφή των εφαρμοζόμενων πολιτικών, δυο ή τρεις γενιές θα έχουν χαθεί.

Καθένας ας κάνει τα κουμάντα του!
10/5/2016
https://www.facebook.com/george.j.prokopakis/posts/10207606239728951
__________________________________________________________________________________________________________________

Επιστολές - σα να τη βάψαμε μου φαίνεται

Η διαρροή της επιστολής Λαγκάρντ έγινε στον πάντα προτιμώμενο οργανισμό ενημέρωσης, τους Financial Times. Μπορούμε να υποθέσουμε, ειδικά μετά την δημοσιοποίηση της απαντητικής στον Τσίπρα επιστολής για τα Wikileaks, πως η δημοσιοποίηση έγινε από το ΔΝΤ. Η επιστολή έδειχνε καθαρά το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ελληνική διαπραγμάτευση. Η ελληνική αντιπροσωπεία δεν έχει πρακτικώς ρόλο στο Eurogroup της Δευτέρας - δεν έχει να συνεισφέρει τίποτε στη διαπραγμάτευση. Η επιστολή, πέρα από κάθε αμφισβήτηση δείχνει τον ανάλγητο και εχθρικό προς τους Έλληνες πολίτες τρόπο που η ίδια η κυβέρνησή τους χειρίζεται τη διαπραγμάτευση. Τα μέτρα στο κεφάλι των πολιτών είναι επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης.

Η επιστολή Τσακαλώτου διέρρευσε στο στενά συνδεδεμένο με το γερμανικό ΥΠΟΙΚ πρακτορείο ΜΝΙ. Με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας μπορούμε να πιθανολογήσουμε πως η διαρροή ήταν επιθυμία Σόιμπλε. Η επιστολή, απ' ό,τι φαίνεται ως αντίδραση στην επιστολή Λαγκάρντ, δείχνει τον εγκλωβισμό της ελληνικής διαπραγμάτευσης. Σε τόνο που δείχνει πανικό, δηλώνει πως απλώς δεν μπορεί να περάσει τα μέτρα. Δεν μπορεί να εκτελέσει τη βασική υποχρέωση που έχει αναλάβει. Η σημασία της διαρροής πριν τη συζήτηση των μέτρων στη Βουλή, τελειώνει κάθε σαχλαμάρα που βγαίνει απ' το στόμα του Τσίπρα. Ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ δικαιολογείται για την καθυστέρηση έξι μηνών στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Η παπαρολογία περί παρελκυστικής πολιτικής των εταίρων, ιδίως του ΔΝΤ, πάει περίπατο. Όλα όσα τάιζαν την ελληνική κοινή γνώμη ήταν μαλακίες - με την παραδοχή Τσακαλώτου! Δηλώνει απερίφραστα πως η κόκκινη γραμμή για τα κόκκινα δάνεια δεν υπάρχει! Δηλώνει πως οι σαχλαμάρες για το υπερταμείο είναι πια ανάμνηση. Ακόμη και για το μηχανισμό της κάβας, δηλώνεται απερίφραστα πως μόνο κάποιες ευπαθείς ομάδες θα προστατευθούν - τέρμα για τους δημοσίους υπαλλήλους, τέρμα για τους συνταξιούχους! Ο καημένος ο καλίφης, λέει πάλι για την αστοχία του ΔΝΤ - δεν διάβασε στην επιστολή Λαγκάρντ τη φράση για τα μέτρα μιας χρήσεως (one off); Ούτε καν την αναφορά για τη συνεκτίμηση των σοιχείων Eurostat! Τι θα λέει ο κατακαημένος τη Δευτέρα; Κάθε χρόνο θα φεσώνει την αγορά €2 δις παραπάνω;

Οι δύο διαρροές των επιστολών σκιαγραφούν το πλαίσιο των διαβουλεύσεων τη Δευτέρα. Η Ελλάδα προσέρχεται σφαγμένη από χέρι. Δείχνουν επίσης πως το τσιπροκαμμενιστάν είναι τελειωμένη υπόθεση για τους θεσμούς. Ή θα συνεργασθεί ως Αρτέμης Μάτσας ή τέρμα.

Αυτή η έμπνευση για πολιτική διαπραγμάτευση τίνος φωστήρα ήταν; Τέτοιος αυτοεγκλωβισμός είναι απίστευτος!

https://www.facebook.com/george.j.prokopakis/posts/10207582969427208
7/5/2016
__________________________________________________________________________________________________________________



__________________________________________________________________________________________________________________