Uwaga: Analiza przekazu wideo Arnolda Schwarzeneggera ma charakter czysto edukacyjny (analiza konstruktów retorycznych) i nie emituje w żadnej formie stanowiska politycznego ani żadnego innego!

Co się stanie, jeśli powiesz wprost: chłopaki, zostałeś oszukany, wszystko, co robisz, to horror i zbrodnia? Odpowiedź jest oczywista: kim jesteś i dlaczego masz prawo o tym mówić?

Struktura każdego profesjonalnie przygotowanego wystąpienia publicznego ma określony przekaz i pewną strukturę, która pomaga „przebić się” do audytorium. Na przykładzie przekazu wideo Schwarzeneggera postaram się pokazać, jak działają techniki retoryczne, a jednocześnie wszyscy nauczymy się wypowiadać mocne przemówienia.

Klasyczna struktura mowy obejmuje kilka kroków:

0. Etap „zero”. Analiza zadań, odbiorców, stereotypów.

Mowa budowana jest na podstawie etapu „zero”:

1. Etap „rozpoczęcie spektaklu” . Zadaniem jest przyciągnięcie uwagi, wzbudzenie zaufania.

2. Etap „problem”. Zadaniem jest sformułowanie kluczowego pytania przekazu.

3. Etap „rozwiązywanie problemów” . Zadaniem jest zaoferowanie opcji rozwiązania problemu (bólu).

4. Etap „wniosków i zaleceń” ma na celu wytyczenie linii, krótkie podsumowanie tego, co zostało powiedziane.

5. Etap „wezwania do działania” . Zadanie polega na zachęceniu słuchaczy do podjęcia określonych działań (które mówca wyraźnie wypowiada).


Spójrzmy więc na przemówienie Schwarzeneggera. Jakie zadanie stawia mówca i do kogo chce dotrzeć? Słuchaczami jest naród rosyjski, w szczególności żołnierze biorący udział w konflikcie, oraz część ludności sympatyzująca z jedną ze stron opozycji („przesłanie do tych Rosjan, którzy wyszli i wychodzą na ulice przeciwko inwazji na Ukrainę ”). Wyraźnie zaznaczono również zadanie: „Pozwól, że ci powiem. Właściwie…” retor chce zmienić punkt widzenia odbiorców, aby grupa „A” zaczęła inaczej postrzegać sytuację „B”.

Aby zyskać pewność siebie i przykuć uwagę publiczności, bohater posługuje się kilkoma środkami retorycznymi. W szczególności:

· Dziękuję za poświęcenie czasu na wysłuchanie przesłania: „Cześć! Dziękuję, że znalazłeś dla mnie czas."

· Natychmiastowa identyfikacja odbiorców poprzez wprowadzenie konstruktu oceniającego „przyjaciele”: „Chcę odwołać się do moich rosyjskich przyjaciół i rosyjskich żołnierzy”.

· Intryguje: „Muszę opowiedzieć o wydarzeniach, które są przed tobą ukryte…”.

· Przedstawia wizerunek bohatera, w którym jako dziecko 14-letni Schwarzenegger podróżuje do Wiednia na mistrzostwa w podnoszeniu ciężarów i spotyka Jurija Pietrowicza Własowa, wagi ciężkiej, który po raz pierwszy na świecie ważył 200 kg.

Zgadzam się, już zaczynasz sympatyzować z retorem. Tutaj rozgrywa się nie tylko fabuła amerykańskiego snu, historia małego chłopca, który później stał się światową gwiazdą filmową, a jednocześnie senatorem z Kalifornii, ale też deifikowany jest bohater z Rosji: „I oto jestem, 14-latek, stojący przed najsilniejszym mężczyzną na świecie… Wróciłem do domu i powiesiłem jego portret nad łóżkiem dla inspiracji.”


Zgodnie z klasyczną fabułą akcji, zostaje wprowadzony antybohater, który zostaje ojcem Arnolda i którego trzeba pokonać (dobro na pewno pokona zło). Ojciec prosi Arniego o usunięcie portretu Własowa i zastąpienie go niemieckim lub austriackim idolem wagi ciężkiej. W końcu ojciec Schwarneggera walczył w częściach Wehrmachtu pod Linengradem, tam został ranny.

Wzmocnieniem jest wywyższenie obiektu, do którego odnosi się Schwarzenegger, „wielkie miasto i waleczny naród”: „Został ranny w Leningradzie, gdzie armia nazistowska, w której służył, wyrządziła nieodwracalne szkody temu wielkiemu miastu i jego dzielnym ludziom”. Gdzie iść, wszyscy kochamy komplementy.

Opowiadanie Arniego trwa. Oto rozwiązanie melodramatu, młody bohater wygrywa: „Ale nie zdjąłem zdjęcia ze ściany. Nie obchodziło mnie, pod jaką flagą występował Jurij.

I jeszcze jedno wzmocnienie – ponownie stosowana jest technologia stereotypów (por. Walter Limmpan, książka „Opinia publiczna”; W. Lippman – autor terminu stereotyp i jeden z ojców założycieli PR i propagandy; kompetentny abstrakt na temat książka pod linkiem poniżej): „Swoją drogą moje związki z Rosją na tym się nie skończyły…”. Kulturystyka i strzelanie w Red Heat.


Liwrezon
Liwrezon
 LIWEREZON.COM
I znowu o rosyjskim Własowie, z którym Arnie spędził cały dzień w Moskwie: „Był taki wrażliwy, taki miły i taki mądry. I oczywiście bardzo hojny. Oddał ten piękny niebieski kubek. Od tego czasu codziennie rano piję z niego kawę.” Nie trzeba dodawać, że kubek, z którego prawie pół wieku codziennie pije się kawę, nie może się stłuc ani znudzić. Nawiasem mówiąc, jest to również technika - reifikacja komunikacji. Przedstawia się dowód (nikt nie stał obok świecy), po czym niewiele serc może oprzeć się urokowi i otwartości retora.


Cóż, wisienka na torcie, wieczne wartości, szerokość rosyjskiej duszy i przejście do etapu 2, określenie problemu: „Od 14 roku życia nie mam nic poza uczuciem i szacunkiem dla ludzi Rosja. […] Siła i serce narodu rosyjskiego zawsze mnie inspirowały. Dlatego mam nadzieję, że pozwolisz mi powiedzieć prawdę o wojnie na Ukrainie”.

Jeszcze raz podkreślenie – nakreśla się paralelę między aktualnymi wydarzeniami przemówienia a niepokojami w Stanach: „Przypomnę, że mówię to z taką samą szczerą troską, z jaką rozmawiałem z narodem amerykańskim, gdy doszło do próby buntu 6 stycznia ubiegłego roku ”. Jak, zawsze jestem za prawdą, sprawdź.

Przez ponad 3 minuty Schwarzenegger przygotowuje grunt pod główny przekaz, umiejętnie pracując ze stereotypami odbiorców. Brawo! W porządku, wierzę.

Dalej wskazany już etap 2 „Problem”, któremu poświęcone jest wystąpienie specjalisty: „Wiesz, są chwile, kiedy nie możesz milczeć. Tak samo jest z twoim rządem. Wiem, że wasz rząd mówi wam, że ta wojna ma na celu denazyfikację Ukrainy. Denazyfikacja Ukrainy? To nie prawda. Ukraina to kraj z prezydentem pochodzenia żydowskiego, którego ojciec kazał zamordować wszystkich trzech braci przez nazistów”.

Stosuje się niejako najprostsze schematy dowodowe - jeśli jest krew żydowska, to taka osoba nie może zaszkodzić. I kolejne ziarno pseudodowodu spada na ziemię podekscytowanych umysłów.

Wzmocnienie etapu 2 „Problem” – wprowadzenie segmentacji odbiorców. Jest „my” (dla prawdy) i „oni” (którzy rządzą i kłamią). Klasyczny schemat dziel i rządź: „Ukraina nie rozpoczęła tej wojny. Nie rozpoczęli go nacjonaliści i neonaziści. Zaczęli to rządzący. To nie jest wojna narodu rosyjskiego. Nie! Pozwol sobie powiedziec. W rzeczywistości…”, „Z ciężkim sercem mówię wam, że tysiące rosyjskich żołnierzy zostało zabitych. Zostali złapani między Ukraińcami walczącymi o ojczyznę a rosyjskimi przywódcami walczącymi o podbój”.

Ponadto kilka tez, w których wykorzystuje się najbardziej donośne i wrażliwe zdarzenia dla każdej normalnej osoby:

· 141 stanów głosowało za uznaniem za agresora.

· Cały świat odwrócił się plecami… Prawie 3 miliony uchodźców.

· Całe dzielnice są zniszczone, łącznie ze szpitalem dziecięcym i szpitalem położniczym („Kiedy patrzę, jak małe dzieci są wyciągane z ruin…”).

· Nie powiedziano ci o konsekwencjach dla samej Rosji. Nałożone są sankcje, wszyscy cierpią.

· Rosyjski rząd kłamie, mówiąc, że pójdą na wojnę z nazistami, ktoś na ćwiczenia, ktoś, że Rosjanie zostaną powitani kwiatami. A to wszystko nie jest prawdą.

· I znowu stereotypy, wartość rodziny: „Rosyjscy żołnierze napotkali rozpaczliwy opór Ukraińców, którzy chcą chronić swoje rodziny i swój kraj. To jest fakt."


Kończąc II etap przemówienia „Problem”, retor zapętla przekaz, powraca do stworzonych wcześniej obrazów, w szczególności do ojca, który popełnił błąd: „Kiedy mój ojciec przybył do Leningradu, był całkowicie napompowany kłamstwami jego rząd. Kiedy opuścił Leningrad, został złamany fizycznie i psychicznie. Resztę życia przeżył w bólu. Z bólem złamanego kręgosłupa. Z bólem odłamków… Z bólem winy, którą czułem.”

Następnie Schwarzenegger płynnie przechodzi do etapu 3 i 4, gdzie mówca oferuje rozwiązanie problemu i wzywa publiczność do działania.

Bezpośredni apel do odbiorców „Rosyjscy żołnierze, którzy słuchają tego przesłania. Znasz już większość prawdy, o której mówię... Nie chcę, żebyś był złamany jak mój ojciec. To nie jest ta sama wojna w obronie Rosji, w której walczyli twoi dziadowie i pradziadkowie. To jest nielegalna wojna” potęguje strach przed konkretnym „żołnierzem”: „Twoje życie, twoje członki, twoja przyszłość są poświęcone dla bezsensownej wojny, którą cały świat potępia”.

Prelegent przypomina o wartościach rodziny. Uruchomiony zostaje jeden z najpotężniejszych stereotypów człowieka (rodzina) i ponownie reifikacja wojny poprzez redukcję abstrakcji (nie wojny w ogóle, ale „każdego pocisku”).


Efekt jest znany: syndrom pourazowy w mniejszym stopniu dotyczy tych oddziałów wojskowych, które na własne oczy nie widzą okropności wojny. Oznacza to, że pilot, który zrzucił bombę, z trudem zrozumie bladość piechoty po udanym ataku i dymiących ruinach: „Ci żołnierze, którzy mnie teraz słuchają, pamiętajcie, że 11 milionów Rosjan ma krewnych na Ukrainie. Każda wystrzelona kula trafia w czyjegoś brata lub siostrę. Każda bomba, każdy ładunek spadający z nieba spada nie na wroga, ale na szkołę, szpital, czyjś dom.

Pod koniec przemówienia retor wzywa do działania, dając jasne instrukcje, co należy zrobić i jak, ponieważ przemówienie ma cel: „Wiem, że Rosjanie nie są świadomi tego, co się teraz dzieje. Apeluję do Rosjan i rosyjskich żołnierzy, aby zrozumieli, że to wszystko jest propagandą i dezinformacją. I proszę o pomoc w rozpowszechnianiu prawdy. Opowiedz rodakom w domu o ludzkiej katastrofie, która dzieje się na Ukrainie.”

Koniec przemówienia o wywyższeniu „bohaterów” walczących o sprawiedliwość. Retor trafia w dziesiątkę wiernej publiczności, porównując jej działania do przedstawionego na początku przemówienia sowieckiego sportowca: „Teraz zakończę przesłaniem do tych Rosjan, którzy wyszli na ulice przeciwko inwazji na Ukrainę. Świat zobaczył twoją odwagę. Wiemy, że ponosisz konsekwencje swojej odwagi. Jesteś zatrzymany, więziony, bity. Jesteście moimi nowymi bohaterami. Masz moc Jurija Pietrowicza Własowa. Masz prawdziwe serce Rosji”.

Ostatnie zdanie to połączenie innego wyzwalacza społecznego, religii: „Moi drodzy rosyjscy przyjaciele, niech was Bóg błogosławi!”. Warto zauważyć, że teza ta jest najprawdopodobniej skierowana do zachodniej części widowni (przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych), która jest bardziej pobożna niż słowiańska.


Streszczenie:

Przemówienie Schwarzeneggera jest chwytliwe, zapadające w pamięć, brzmi organicznie i naturalnie.

· Mówca wykorzystuje standardową strukturę przemówienia (patrz wyżej), hojnie podając przemowie żywe przykłady, które wpisują się w stereotypy słuchaczy. Jedną z właściwości stereotypu jest to, że jest on pojmowany przez adresata, im głębiej, tym trafniej trafia w wartość odbiorców.

· Arnold przywiązuje dużą wagę do początku przemówienia, gdzie zyskuje ponad 3 minuty zaufania. Zwrócę uwagę - to około jedna trzecia czasu całego przemówienia.

· Aby wzmocnić efekt, retor wykorzystuje technikę sprzężenia zwrotnego, kiedy widz powraca do pierwotnie podanego obrazu radzieckiego bohatera Własowa, przez który przekazywana jest prawda i wszystko, co zostało powiedziane.

Z poważaniem

PS Według wskazanego schematu każdy może spróbować skomponować własną mowę lub np. sformułować odpowiedź do bohatera. Pamiętaj o stereotypach tych, do których się zwracasz. I staraj się mówić ich językiem, to znaczy podawać przykłady, obrazy zrozumiałe dla konkretnego odbiorcy.