daily pastebin goal
18%
SHARE
TWEET

Untitled

a guest Apr 16th, 2018 61 Never
Not a member of Pastebin yet? Sign Up, it unlocks many cool features!
  1.  >lvl 9
  2. >Dawid
  3. >idę sobie radośnie do podbazy
  4. >to jeszcze ten czas, w którym lubi się chodzić do szkoły
  5. >na początku lekcja Religii, potem przerwa - czas zabaw
  6. >wszystko supi, gramy sobie w berka
  7. >myślałem już, że to będzie taki piękny dzień
  8. >gdy Golem przyszedł do szkoły...
  9. >Golem był dwa lata starszy, i ciągle się nade mną znęcał
  10. >nauczyciele nic mu nie robili, bo jego ojciec wpłacał im jakieś dotacje na kiju
  11. >właśnie biegłem od ściany do ściany, aby uciec przed berkiem
  12. >wtedy Golem znikąd podstawił mi nogę i przewróciłem się na twarz
  13. >straciłem wtedy chyba trzy zęby mleczne
  14. >przechodząc rzucił tylko ze śmiechem "Uważaj jak biegasz młody!"
  15. >moje oczy zalały się łzami a koledzy zaczęli śmieszkować byleby przypodobać się Golemowi
  16. >taka sytuacja nie miała miejsca po raz pierwszy
  17. >zawsze, gdy chciałem być sam, uciekałem do szkolnej kotłowni
  18. >mój tata - konserwator pracujący w szkole zawsze był zajęty i nie zauważał jak przemykam przez jego pokój żeby wejść do dziury znajdującej się za dużym bojlerem
  19. >pomieszczenie, do którego prowadziła dziura (nazywane przeze mnie Smoczą Grotą) mogłoby pomieścić trzech dojrzałych mężczyzn
  20. >jednak sama dziura, była nawet dla małego mnie dość ciasna
  21. >jak zwykle wtuliłem się w kąt wyłożony miękką gąbką
  22. >po chwili, po przeciwnej stronie Groty usłyszałem jakiś dźwięk
  23. >na początku uznałem, że to tylko syczenie rury podłączonej do bojlera
  24. >jednak gdy po chwili źródło dźwięku zaczęło świecić mi w oczy latarką
  25. >okazało się, że jest to mała dziewczynka
  26. >siedziała skulona w kącie i płakała, na mój widok odrobinę się przestraszyła
  27. >jako mały gówniak jeszcze nie do końca wiedziałem jak into loszki więc zacząłem rozmowę najlepiej jak potrafiłem:
  28.  
  29. >(D)awid - "Co robisz w mojej kryjówce? Idź stąd!"
  30. >(J)ulka - "To wcale nie twoja kryjówka, jest tak samo moja, jak i twoja!"
  31. >D - "Byłem tu pierwszy! Zaraz powiem mojemu tacie i cię stąd wygoni!"
  32. >J - "To zróbmy tak - ty pozwolisz mi tutaj siedzieć, a ja pomogę ci rozprawić się z tym chłopakiem, który ci dokucza."
  33. >J - "Przecież dlatego tu siedzisz i płaczesz, prawda?"
  34. >D - "Wcale nie płaczę! Nie jestem frajerem! A skąd wiesz, że Golem mi dokucza?"
  35. >J - "Golem?" - zaśmiała się pod nosem, jakby chciała sprawiać wrażenie, że ukrywa coś przede mną
  36. >J - "Twój Golem to tak na prawdę całkiem pocieszny chłopak, każdy potwór ma w sobie trochę z owieczki"
  37. >D - "Niech będzie! Mamy układ, nie wierze ze Golem się ode mnie odczepi przez jakąś babę!"
  38. >J - "Podaj mi mały palec" - powiedziała wysuwając malutki palec prawej ręki, który zdawał się znikać w świetle latarki
  39. >złapałem ją za palec używając mojego, tak właśnie miała się rozpocząć moja wieloletnia przygoda z Julką
  40. >plan zgładzenia Golema stworzony przez Julkę był bardzo przebiegły
  41. >na początek, miałem odciągnąć szkolną sekretarkę z sekretariatu
  42. >przygotowałem czerwoną farbę i rozcieńczyłem wodą
  43. >bez zbędnych ceregieli, gdy drzwi do sekretariatu się otworzyły wylałem na siebie zawartość przygotowanego pojemnika i zacząłem krzyczeć
  44. >gdy ja trzepałem się na ziemi i zebrałem wokół siebie jakiś tuzin nauczycieli - Julka podeszła do komputera w sekretariacie i wydrukowała około trzydziestu zdjęć ojca Golema - pana Żarowicza
  45. >oczywiście moi rodzice zostali wezwani do szkoły i miałem karę na wychodzenie z domu, ale jak niedługo później się przekonałem opłacało się
  46. >gdy następnego dnia przyszedłem do szkoły na każdej ścianie było zawieszone zdjęcie ojca Golema z dorysowanym wąsem i napisem "ŻARÓWA PARÓWA" jak przystało na śmieszków w naszym wieku
  47. >Golem gdy przyszedł do szkoły i zobaczył swojego starego na drzwiach ubikacji zaczął krzyczeć, że dowie się kto to zrobił i zabije
  48. >afera na całą szkołę, specjalnie zwołali rodziców większości uczniów żeby znaleźć sprawcę
  49. >ale to był dopiero początek
  50. >poczekaliśmy aż wszystko się uspokoi
  51. >w międzyczasie trochę lepiej poznałem Julkę
  52.  
  53. Dziewczyna jest rok młodsza ode mnie, ma krótkie blond włosy, które często wiąże w kitki.
  54. Jej tata importuje owoce i warzywa zza granicy i sprzedaje wielu firmom w Polsce.
  55. Jej mama jest malarką i aktorką teatralną. Lubi czytać książki i oglądać filmy oraz malować.
  56. Przez 8 lat przeprowadzała się kilka razy. W skrócie - życie zupełnie inne od mojego.
  57. Ja - syn szkolnego konserwatora i bezrobotnej chorej matki żyłem w zupełnie innym świecie.
  58. >kolejną fazą naszego planu, było dać znać Golemowi kto stąpa mu po piętach, jednocześnie będąc odpornym na kontrataki
  59. >planem było wkręcić mu, że mamy zdjęcia jak pije piwo i wyślemy jego tacie
  60. >wszyscy w szkole wiedzieli, że Golem rzeczywiście popija od czasu do czasu
  61. >zobrazujcie to sobie - mały chłopaczek i drobna dziewczynka grożą dwa razy większemu chłopakowi prosto w twarz
  62. >oczywiście - plan nie wypalił
  63. >w głowie przewijały mi się wszystkie możliwe sytuacje, od spłukiwania w toalecie po łamanie kości
  64. >starałem się jednak udawać pewnego siebie, byłem przekonany, że Julka wpadnie na jakiś pomysł
  65. >jednak gdy się odwróciłem, zauważyłem ją schowaną za drzwiami łazienki
  66. >i stałem tam, sam na sam, ja i mój odwieczny wróg
  67. >Golem zaczął napierać na mnie chcąc mnie złapać
  68. >całe życie przeleciało mi przed oczami, a nie było ono za długie
  69. >próbując zablokować cios Golema, instynktownie podniosłem kolano do góry, utrzymując się na jednej nodze
  70. >dzięki bogu zrobiłem to w odpowiednim momencie i w wyniku mojej paniki mój przeciwnik już leżał na ziemi oszołomiony ciosem z kolana w brodę
  71. >wtedy wszyscy wokół zaczęli klaskać i śmiać się na widok płaczącego Golema
  72. >ja jednak wcale nie byłem szczęśliwy, nie mogłem uwierzyć, że w momencie apogeum naszego starcia Julka zostawiła mnie samego
  73. >po chwili zobaczyłem ją wybiegającą z toalety, z uśmiechem na twarzy odsłaniającym brakujące mleczne zęby
  74. >podbiegła i wystawiła rękę jednoznacznie licząc na zwycięską "piątkę"
  75. >D - "Dlaczego mnie tu zostawiłaś? Mogłem zginąć!"
  76. >J - "Wcale nie! Wiedziałam, że ci się uda, musiałeś tylko uwierzyć w siebie"
  77. >D - "Po prostu przyznaj, że się wystraszyłaś i uciekłaś... W końcu jesteś dziewczyną, nie wiem czego się spodziewałem"
  78. >odszedłem pozostawiając Julkę z pobłażliwą miną, nie wydawała się ona smutna, wręcz przeciwnie, z jakiegoś powodu czuła radość i dumę
  79. >następnego dnia Golem przeprosił mnie za wszystko co mi zrobił, wytłumaczył, że jego ojciec zajmuje się tylko i wyłącznie pracą, nie ma dla niego czasu i tylko na mnie odreagowywał
  80. >od tego czasu zacząłem kumplować się z dwa lata starszym chłopakiem imieniem Grzesiek
  81. >w końcu "każdy potwór ma w sobie trochę z owieczki"
  82. >zobaczyłem się z Julką i spytałem, dlaczego ona płakała gdy spotkaliśmy się w Grocie
  83. >odpowiedziała
  84. >"Mój tata miał wypadek"
  85. >nagle zbladła
  86. >po chwili ciszy spytałem
  87. >"Zostaniesz moją przyjaciółką?"
  88. >uśmiechnęła się do mnie i pobiegła w stronę klasy
  89.  
  90. AKT I
  91.  
  92. >lvl 14
  93. >przyjaźnię się od dłuższego czasu z Grześkiem
  94. >właściwie to dzięki niemu stałem się dość popularny w szkole
  95. >no i oczywiście jest jeszcze Julka
  96. >jej ojciec zginął w tamtym wypadku
  97. >zabrał ze sobą czteroosobową rodzinę z nadjeżdżającego zza zakrętu pojazdu
  98. >od tamtego czasu bardzo się do siebie zbliżyliśmy, spędzaliśmy więcej czasu razem niż samotnie
  99. >łączyło nas kilka zainteresowań - filmy, podobny rodzaj muzyki
  100. >mimo wielu różnic, a może właśnie dzięki nim bardzo dobrze się dogadywaliśmy i zawsze mieliśmy jakiś temat do rozmowy
  101. >w każdej szkole istnieje podział na kilka grup
  102. >popularni, nerdy, metalowcy itp. itd.
  103. >my tworzyliśmy swoją własną - we dwoje
  104. >każdy ze szkoły nas znał, chociaż nic o nas właściwie nie wiedział
  105. >nazywano nas pobłażliwie "Kochasiami"
  106. >w pewien piątek wracałem do domu bardzo późno, pomagałem w organizacji dyskoteki szkolnej
  107. >była zima, bardzo szybko się ściemniało
  108. >szedłem właśnie aleją, która skraca moją drogę do domu o jakieś 300m
  109. >rodzice zawsze zabraniali mi tędy chodzić nocą, nie ma tutaj żadnych reflektorów i często nocują tu bezdomni
  110. >księżyc świecący między budynkami odbijał się w kałużach powstałych po niedawno wytopionym śniegu
  111. >na budynku po lewej świeci lekką purpurą hotelowy neon
  112. >pod skórzanymi butami słyszę powolny, harmonijny dźwięk pluskającej wody
  113. >nagle staje się on dużo szybszy
  114. >zdałem sobie sprawę, że ktoś za mną biegnie
  115. >zacząłem biec przed siebie w strachu przed przestrogami rodziców
  116. >w końcu skręciłem chowając się w wejściu do miejscowej rzeźni
  117. >stałem odwrócony do ściany, licząc na szczęście
  118. >cały się trzęsłem
  119. >nagle poczułem delikatny dotyk na moich plecach
  120. >oczywiście przestraszyłem się i krzyknąłem
  121. >jako odpowiedź otrzymałem
  122. >"Cicho bądź głuptasie!"
  123. >wtedy zdałem sobie sprawę, że to Julka
  124. >odwróciłem się do niej i już miałem coś powiedzieć, gdy zasłoniła mi usta delikatną drobną dłonią wyraźnie dając mi znak abym zachował ciszę
  125. >za jej plecami zauważyłem dwa cienie szybko przemykające przez aleję
  126. >staliśmy tak około dwóch minut, Julka cały czas trzymała rękę na moich ustach
  127. >w końcu wyjrzała zza rogu i dała mi znak do wyjścia
  128. >w drugiej ręce trzymała dużą butelkę szkockiej
  129. >D - "To ty pijesz?"
  130. >J - "Jasne, że nie!" - odpowiedziała z cichym śmiechem, jakby nadal bała się, że "cienie" wrócą
  131. >D - "W takim razie skąd to masz?"
  132. >J - "Ukradłam" - grymas na jej twarzy ukazywał samouwielbienie i dumę co bardzo mnie zdziwiło
  133. >D - "Ukradłaś!? Że co?"
  134. >J - "Nie panikuj, odniosę jutro obiecuję!"
  135. >J - "Chodziło tylko o odrobinę adrenaliny, rozumiesz prawda?" - powiedziała sarkastycznie, jako że wiedziała, iż nigdy nie byłem ryzykantem
  136. >J - "Masz zamiar tak tu stać? No chodź, pokażę ci coś!"
  137. >pobiegłem żwawo za Julką, wyraźnie podekscytowany, zawsze uwielbiałem jej tajemniczość
  138. >po 30. minutach już staliśmy pod budynkiem szkoły
  139. >za dziurawą rynną leżała drewniana płyta, która po odsunięciu odsłaniała wybite okno dające dostęp do kotłowni szkolnej
  140. >Julka odważnie wskoczyła do środka i wyciągnęła w moją stronę rękę z uśmiechem
  141. >wskoczyłem za nią, po chwili już staliśmy przed "Smoczą Grotą"
  142. >staliśmy tam dobre pięć minut, wtedy złapała mnie za rękę i przytuliła do ramienia
  143. >miała na sobie kremowy sweter, czarną spódnicę do kolan i czarną czapkę założoną na uszy w taki sposób aby odsłonić jedynie jasną grzywkę lekko powiewającą przez ciepłe powietrze ze szkolnej wentylacji
  144. >po chwili gwałtownie wzięła z biurka młotek i zaczęła powiększać wejście do Groty
  145. >weszła do środka i pociągnęła mnie za rękę
  146. >usiedliśmy oboje oparci o miękką wykładzinę
  147. >Julka wyjęła z plecaka świecę i z pomocą zapałek rozpaliła ją rozświetlając małe pomieszczenie
  148. >oparła głowę o delikatną ścianę, jej oddech uspokoił się, stał się ledwo słyszalny
  149. >J - "Myślisz, że kiedy nas już tu nie będzie, to czy ktokolwiek będzie za nami tęsknił?"
  150. >jej głos był spokojny i melodyjny, był cichy ale rozniósł się po kotłowni harmonijnym echem
  151. >D - "Nie wiem i szczerze mówiąc to nie obchodzi mnie to"
  152. >J - "Właściwie to mnie chyba też nie..."
  153. >jej ciemnozielone oczy zaszkliły się, widać było w nich rozmyty blask świecy
  154. >D - "Ale zawsze możemy liczyć na siebie, prawda?"
  155. >momentalnie rozpromieniała a na jej twarzy pojawił się stłumiony uśmieszek, jakoby spodziewała się moich słów
  156. >przez chwilę patrzyliśmy wspólnie w ogień świecy
  157. >odwróciłem się próbując coś powiedzieć
  158. >zobaczyłem leżącą spokojnie Julkę, jej oddech był rytmiczny i spokojny - spała
  159. >przykryłem ją moim płaszczem i zabrałem butelkę whiskey
  160. >wyszedłem z dziury i odniosłem butelkę do sklepu, przepraszając za to co zrobiłem
  161. >na szczęście sprzedawca okazał się całkiem miłym facetem
  162. >wróciłem do szkoły i położyłem się obok Julki po chwili zasypiając
  163.  
  164. AKT II
  165. >lvl 17
  166. >wyprowadziłem się do miasta, tak się złożyło, że razem z Julką
  167. >nowe znajomości, pierwsze inby
  168. >właśnie na jednej z nich poznałem Natalię
  169. >wysoka, śliczna brunetka, marzenie każdego faceta w okolicy
  170. >trochę zacząłem olewać Julkę, w moim domu ciągle przesiadywała pierwsza miłość
  171. >Julka wydawała się uradowana, że miałem dziewczynę
  172. >bardzo zmieniła się przez te kilka lat, stała się bardziej skryta i cicha
  173. >nawet zaczęły się lubić - wspólnie malować paznokcie i inne takie babskie sprawy
  174. >cieszyłem się, ale w głębi duszy miałem nadzieję na odrobinę zazdrości
  175. >minęły trzy miesiące a Natalia zamieszkała z nami
  176. >nasze mieszkanie było całkiem spore, tylko dwa pokoje ale z pokaźną powierzchnią
  177. >w szkole szło mi świetnie i w dodatku w każdy weekend inby ze śliczną dziewczyną
  178. >moją osiemnastkę spędziliśmy w trójkę w plenerze, nie chciałem robić z niej imprezy
  179. >gdy Julka zasnęła przeżyłem swój pierwszy raz z Natalią
  180. >mijały kolejne tygodnie
  181. >od czasu do czasu wpadał do nas Grzesiek ale nie będę tracił czasu na opisywanie moich relacji z nim
  182. >w każdym razie był to mój najlepszy kumpel
  183. >pewnego razu poszedłem z Grześkiem i Natalią do klubu
  184. >Julka musiała uczyć się do egzaminu
  185. >i tak zawsze tylko stała przy barze i wychodziła bardzo szybko
  186. >typowa imprezowa rutyna
  187. >lufa, lufa, do łazienki na blanta, kolejna lufa
  188. >minęło tak z 2 godziny na tańczeniu, ładnie się wkręciłem
  189. >poznałem jednego Tomka, gadaliśmy sobie o filmach, wydawał się spoko mordeczką
  190. >z oczu zniknęli mi Grzesiek i Natalia
  191. >no to idę do łazienki ich poszukać, nawet w damskiej sprawdziłem - nic
  192. >idę na parking zapalić fajkę
  193. >no a z mojego samochodu słychać jęki
  194. >otwieram drzwi a tam Grzesiek pier,doli moją dziewczynę
  195. >oczywiście tłumaczenie, że to przez alkohol i zioło
  196. >kazałem im obu spier,dalać
  197. >do domu wróciłem wkur,wiony jak nigdy, zebrałem rzeczy Natalii i wyrzuciłem przed mieszkanie
  198. >Julka nawet o nic nie pytała, wyraźnie wyczuła co się stało
  199. >położyłem się do łóżka
  200. >całą noc nie mogłem spać
  201. >późną nocą do mojego pokoju przyszła Julka
  202. >stanęła przed moim łóżkiem, w długiej koszulce sięgającej jej prawie do kolan z mokrymi, rozpuszczonymi włosami
  203. >chwilę tak stała i patrzyła na mnie, chyba myśląc, że śpię
  204. >jej sylwetka była idealnie widoczna w świetle księżyca przebijającym się przez firany
  205. >po chwili cicho podeszła do łóżka i delikatnie wsunęła pod grubą, ciężką kołdrę przytulając do mojej piersi
  206. >oczywiście pomyślałem, że to dość jednoznaczne ale nie myślałem o tym za dużo owej nocy po dużej ilości alkoholu
  207. >obudziłem się wcześnie rano, obudził mnie dźwięk rozbijanej butelki piętro wyżej
  208. >Julka wciąż spała a spod puchowej kołdry wystawał tylko jej mały nosek
  209. >objąłem ją delikatnie
  210. >przez te wszystkie intensywne dla mnie miesiące ona pilnie się uczyła, nigdy mi nie dorównując lecz będąc niewiele gorsza
  211. >nigdy nie chodziła na imprezy, zawsze wolała ciszę i spokój
  212. >od facetów również się odganiała
  213. >jestem też przekonany, że nigdy się nawet nie całowała - mimo niewątpliwej urody
  214. >może jest lesbijką? Nie - nie ukrywałaby tego przede mną
  215. >Natalia miała dwóch facetów przede mną, nie była dziewicą gdy zaczęliśmy być razem
  216. >poczułem się dość wyjątkowo myśląc, że nikt nie zbliżył się do Julki tak bardzo jak ja
  217. >mimo, że jedynie się czasem przytulaliśmy, to jej ciało należało do mnie tak jak do nikogo innego nigdy wcześniej
  218. >co ja w ogóle gadam?
  219. >ona wcale nie jest w moim typie... to po prostu dobra koleżanka
  220. >muszę jej powiedzieć, że nic z tego nie będzie
  221. >wyskoczyłem z łóżka, ubrałem się i usiadłem na fotelu stojącym przed łóżkiem na którym wciąż spała Julka
  222. >po jakiś dwudziestu minutach otworzyła oczy ziewając i przeciągając się niczym kot
  223. >spojrzała na mnie ze słodkim uśmiechem
  224. >czułem się okropnie będąc zobligowanym do powiedzenia jej co o nas myślę
  225. >w końcu w ogóle do siebie nie pasowaliśmy!
  226. >D - "Słuchaj, powiem prosto z mostu... My nie możemy być razem, ja nie myślę o tobie w ten sposób"
  227. >na jej twarzy pojawił się grymas zdziwienia a jej oczy zalały się łzami
  228. >D - "To nie chodzi o to, że czegoś ci brakuje, po prostu... nie pasujemy do siebie, wolę inny typ dziewczyny"
  229. >mój głos stał się drżący, wręcz histeryczny
  230. >nawet nic nie odpowiedziała, tylko wybiegła z płaczem
  231. >ubrała się i wyszła
  232.  
  233. AKT III
  234. >Julka wróciła wtedy bardzo późnym wieczorem, śmierdziała alkoholem, była kompletnie pijana
  235. >było to do niej bardzo niepodobne, wystraszyłem się
  236. >położyła się na kanapie i zaczęła śmiać
  237. >opowiedziała mi o poznanym chłopaku, dała mu swój numer i umówiła się za kilka dni
  238. >chyba nigdy nie widziałem jej tak szczęśliwej
  239. >wywołało to u mnie zakłopotanie, trochę mnie to dobiło
  240. >ale w końcu czego się spodziewałem? Sam tego chciałem
  241. >następnego wieczora poszedłem trochę odreagować na imprezę do pobliskiego klubu oddalonego zaledwie trzy przecznice od mojego mieszkania
  242. >poznałem tam Weronikę, była bardzo ładna choć inteligencją nie grzeszyła, ale właściwie to tego było mi trzeba
  243. >po kilku drinkach i gładkiej gadce była moja
  244. >mi alkohol jakoś do głowy nie uderzył ale zabrałem ją do mieszkania
  245. >kazałem jej być cicho, żeby nie obudzić Julki ale była tak pijana, że obijała się o wszystko na swojej drodze
  246. >wreszcie doszliśmy do mojego łóżka, popchnęła mnie na nie i od razu przeszła do rzeczy
  247. >jakoś nie sprawiało mi to takiej przyjemności jakiej się spodziewałem...
  248. >nagle w całym mieszkaniu rozbłysło światło
  249. >w progu drzwi stała Julka i patrzyła na nas przez chwilę
  250. >zaczęła się wydzierać, że jest moją dziewczyną i kazała Weronice spier,dalać z naszego mieszkania
  251. >gdy ta wybiegła z mieszkania całkiem naga Julka zaczęła się głośno śmiać
  252. >mi wcale nie było do śmiechu
  253. >D - "Wytłumaczysz mi co to było? Myślisz, że możesz odpie,rdalać takie rzeczy!?"
  254. >J - "Och daj spokój, znajdziesz sobie kolejną idiotkę"
  255. >D - "Ha! Ty jesteś po prostu zazdrosna bo wcale mi się nie podobasz a od tylu lat się o to starasz!"
  256. >D - "Zrozum - MIĘDZY NAMI NIC NIE MA - NIC!"
  257. >trochę mnie poniosło
  258. >nie... bardzo mnie poniosło
  259. >J - "Myślisz, że jesteś lepszy ode mnie? Ja miałam tyle facetów na twoje miejsce, że nawet sobie nie wyobrażasz ty imbecylu!"
  260. >J - "Ja robiłam tak dużo dla ciebie! Myślisz, że ktokolwiek zna cię tak jak ja? Że ktokolwiek sprawi, że będziesz szczęśliwy tak jak ja bym to zrobiła?"
  261. >D - "O mnie nie masz co się martwić, ja będę szczęśliwy mogę ci to nawet obiecać!"
  262. >nie przypominam sobie, żeby kiedykolwiek w taki sposób wybuchła
  263. >J - "Masz rację... To koniec, mi już też nie zależy, idę do Marcina on chociaż o mnie w ogóle dba"
  264. >D - "Marcina? Doroszańskiego Marcina? hahaha nie mówisz serio prawda?"
  265. >J - "O co ci tym razem chodzi, co?"
  266. >D - "Przecież on jest dilerem, nie mów, że nie wiedziałaś"
  267. >J - "Wiedziałam ale nie obchodzi mnie to, on jest czuły i zależy mu na mnie"
  268. >D - "No dalej Julka, nie bądź głupia przecież jemu zależy tylko na tym żeby cię zaliczyć i dobrze o tym wiesz!"
  269. >J - "I może tego chcę! Tylko ty możesz sobie pozwolić na coś takiego?"
  270. >D - "Daj spokój... ty nie jesteś taka. Przepraszam okej? Nie chciałem cię zdenerwować... Usiądźmy i pogadajmy na spokojnie"
  271. >J - "Dobre mi sobie!"
  272. >wybiegła z mieszkania z hukiem, byłem strasznie wkur,wiony
  273. >wyjąłem z lodówki butelkę tequilli i usiadłem przed telewizorem
  274. >minęły jakieś dwie godziny, było późno, zacząłem się martwić
  275. >z głowy nie mogłem wyrzucić obrazu jej kochającej się z tym prostakiem
  276. >co ja odje,bałem!?
  277. >przecież zawsze mi na niej zależało! Zawsze ją kocha...
  278. >czy ja?
  279. >tak
  280. >tak! Zawsze ją kochałem! Kur,wa mać co ja zrobiłem!
  281. >moje serce przepełniła zazdrość i strach
  282. >mimo, że ledwo stałem na nogach to wsiadłem do samochodu
  283. >zadzwoniłem do Grześka
  284. >on gdy tylko odebrał zaczął mnie przepraszać i pytał co się stało
  285. >ja tylko spytałem o adres Marcina i rozłączyłem się
  286. >minęło może 10 minut i już stałem przed blokiem, w którym mieszka Marcin
  287. >wszedłem na trzecie piętro i stanąłem przed mieszkaniem nr. 7
  288. >w powietrzu czuć było zapach marihuany i alkoholu
  289. >wziąłem głęboki oddech i zapukałem energicznie do drzwi
  290. >otworzył Marcin, jego oczy były całe czerwone, ewidentnie był cholernie naćpany
  291. >za jego plecami zobaczyłem Julkę, w samej bieliźnie, z strzykawką na stole
  292. >moje serce na chwilę kompletnie stanęło powodując przeszywający ból w piersi
  293. >wbiegłem do środka, delikatnie złapałem za szyję Julki próbując wyczuć tętno
  294. >było bardzo słabe, a może wcale nie jest tak źle? Może to tylko alkohol uderza mi do głowy?
  295. >w każdym razie muszę jej pomóc!
  296. >wyjąłem z kieszeni telefon
  297. >drżącymi rękoma wystukałem 112
  298. >po słowach "Potrzebuję karetki na ulicę..." poczułem pistolet przy skroni i usłyszałem "odłóż ten telefon skurwielu"
  299. >zrozumiałe - zaraz wpadłaby tu policja i Marcin poszedłby siedzieć
  300. >odwróciłem się do niego twarzą, spojrzałem prosto w oczy z pogardą
  301. >na jego twarzy zobaczyłem uśmiech, pogardliwy kur,wa uśmiech jakby ze mnie kpił
  302. >złapałem za jego ręce i podniosłem w taki sposób, że pistolet był skierowany ku górze
  303. >jednak Marcin, dobrze zbudowany był silniejszy ode mnie
  304. >po chwili przepychanki słychać wystrzał
  305. >oboje upadliśmy na ziemię
  306. >nie poczułem żadnego bólu
  307. >szybko zacząłem obmacywać każdą część swojego ciała w panice szukając dziury od kul
  308. >Marcin robił to samo
  309. >Ha! Nic mi nie jest!
  310. >ale Marcin też jest cały
  311. >gdzie jest kula?
  312. >nie potrzebowałem długiego czasu na odpowiedź
  313. >odwróciłem się i zobaczyłem kanapę powoli zalewającą się krwią
  314. >a w brzuchu Julki dziurę od kuli
  315. >to co wtedy poczułem nie może zostać opisane słowami
  316. >uczucie utraty ukochanej osoby przez własną arogancję i głupotę
  317. >szybko wziąłem ją na ręce i pobiegłem do samochodu
  318. >moje oczy były ciągle pełne łez, jechałem jak szalony nie raz mijając czerwone światła
  319. >wreszcie dojechałem
  320. >cały brzuch Julki był we krwi a na fotelu powstała jaskrawa kałuża
  321. >szybko wbiegłem do szpitala wołając histerycznie o pomoc
  322. >po chwili widziałem jak wieźli Julkę na salę operacyjną
  323.  
  324. AKT IV
  325. >minęła godzina, lekarze skończyli operować
  326. >pielęgniarka powiedziała mi, że Julka jest w stanie krytycznym i jutro dowiemy się czy będą potrzebne kolejne operacje
  327. >spojrzałem na nią leżącą w łóżku szpitalnym
  328. >była spokojna, spała
  329. >dokładnie ją obejrzałem
  330. >duże czoło, krótkie nogi, lekko wykrzywiony nosek
  331. >wszystkie wady jakie wcześniej zauważałem przemieniły się w odchylenia od ideału, kosmetyczne błędy popełnione przy kreacji anioła
  332. >położyłem się obok głaszcząc jej miodowe włosy
  333. >dużo myślałem o tym co przeszliśmy razem, o tym, że nigdy nie byłem sam dzięki niej
  334. >o tym, jak ją potraktowałem i gdzie nas to doprowadziło
  335. >po kilku minutach obudziła się otwierając duże zmęczone, zielone oczka i patrząc na mnie zadziwiona
  336. >D - "Cześć"
  337. >zacząłem śmiać się przez łzy
  338. >D - "Jak się czujesz?"
  339. >J - "Bywało lepiej"
  340. >J - "Przepraszam... To wszystko moja wina!"
  341. >D - "Nie przepraszaj! To wcale nie twoja wina, tylko i wyłącznie moja i to ja bardzo przepraszam"
  342. >D - "Kocham cię, mała, na prawdę. Nie wiem dlaczego nie mogłem się do tego przyznać"
  343. >objęła mnie i pocałowała w policzek
  344. >D - "Wszystko już będzie dobrze. Pamiętasz co planowaliśmy? Ty będziesz aktorką a..."
  345. >J - "... a ty prezydentem, tak pamiętam. Zamieszkamy na wsi i będziemy produkować bimber
  346. a potem umrzemy w wieku 80 lat jako szczęśliwi staruszkowie"
  347. >D - "Ale my byliśmy naiwni jak to wszystko wymyślaliśmy!"
  348. >J - "Wcale nie! Jeszcze nam się uda zobaczysz!"
  349. >D - "Nie o to chodzi! Dużo lepiej byłoby hodować zioło!"
  350. >na twarzy Julki pojawił się szeroki uśmiech
  351. >patrzyliśmy na siebie przez długi czas
  352. >wtedy pierwszy raz ją pocałowałem
  353. >przytuliła się do mnie mocno i zasnęła
  354. >byłem tak szczęśliwy, że chciałem zacząć krzyczeć
  355. >chyba przez dwadzieścia minut śmiałem się do samego siebie
  356. >wtedy zasnąłem
  357. >Julka zmarła tej nocy w wyniku obrażeń wewnętrznych
  358. >gdy się obudziłem w jej drobnej, zimnej rączce znalazłem pogięte zdjęcie
  359. >to było nasze pierwsze wspólne zdjęcie po zamieszkaniu razem
  360. >na odwrocie napisała:
  361.  
  362. "Wiem, że będziesz teraz załamany ale nie ma o co się martwić wyjdź teraz ze szpitala, pójdź do sklepu, ukradnij najdroższą butelkę szkockiej jaką znajdziesz.
  363. Teraz przyjdź do szkoły, przytul się do miękkiej wykładziny i podaj mi mały palec.
  364. I bądź szczęśliwy - obiecałeś mi to! "PROLOG
  365.  
  366. >lvl 9
  367. >Dawid
  368. >idę sobie radośnie do podbazy
  369. >to jeszcze ten czas, w którym lubi się chodzić do szkoły
  370. >na początku lekcja Religii, potem przerwa - czas zabaw
  371. >wszystko supi, gramy sobie w berka
  372. >myślałem już, że to będzie taki piękny dzień
  373. >gdy Golem przyszedł do szkoły...
  374. >Golem był dwa lata starszy, i ciągle się nade mną znęcał
  375. >nauczyciele nic mu nie robili, bo jego ojciec wpłacał im jakieś dotacje na kiju
  376. >właśnie biegłem od ściany do ściany, aby uciec przed berkiem
  377. >wtedy Golem znikąd podstawił mi nogę i przewróciłem się na twarz
  378. >straciłem wtedy chyba trzy zęby mleczne
  379. >przechodząc rzucił tylko ze śmiechem "Uważaj jak biegasz młody!"
  380. >moje oczy zalały się łzami a koledzy zaczęli śmieszkować byleby przypodobać się Golemowi
  381. >taka sytuacja nie miała miejsca po raz pierwszy
  382. >zawsze, gdy chciałem być sam, uciekałem do szkolnej kotłowni
  383. >mój tata - konserwator pracujący w szkole zawsze był zajęty i nie zauważał jak przemykam przez jego pokój żeby wejść do dziury znajdującej się za dużym bojlerem
  384. >pomieszczenie, do którego prowadziła dziura (nazywane przeze mnie Smoczą Grotą) mogłoby pomieścić trzech dojrzałych mężczyzn
  385. >jednak sama dziura, była nawet dla małego mnie dość ciasna
  386. >jak zwykle wtuliłem się w kąt wyłożony miękką gąbką
  387. >po chwili, po przeciwnej stronie Groty usłyszałem jakiś dźwięk
  388. >na początku uznałem, że to tylko syczenie rury podłączonej do bojlera
  389. >jednak gdy po chwili źródło dźwięku zaczęło świecić mi w oczy latarką
  390. >okazało się, że jest to mała dziewczynka
  391. >siedziała skulona w kącie i płakała, na mój widok odrobinę się przestraszyła
  392. >jako mały gówniak jeszcze nie do końca wiedziałem jak into loszki więc zacząłem rozmowę najlepiej jak potrafiłem:
  393.  
  394. >(D)awid - "Co robisz w mojej kryjówce? Idź stąd!"
  395. >(J)ulka - "To wcale nie twoja kryjówka, jest tak samo moja, jak i twoja!"
  396. >D - "Byłem tu pierwszy! Zaraz powiem mojemu tacie i cię stąd wygoni!"
  397. >J - "To zróbmy tak - ty pozwolisz mi tutaj siedzieć, a ja pomogę ci rozprawić się z tym chłopakiem, który ci dokucza."
  398. >J - "Przecież dlatego tu siedzisz i płaczesz, prawda?"
  399. >D - "Wcale nie płaczę! Nie jestem frajerem! A skąd wiesz, że Golem mi dokucza?"
  400. >J - "Golem?" - zaśmiała się pod nosem, jakby chciała sprawiać wrażenie, że ukrywa coś przede mną
  401. >J - "Twój Golem to tak na prawdę całkiem pocieszny chłopak, każdy potwór ma w sobie trochę z owieczki"
  402. >D - "Niech będzie! Mamy układ, nie wierze ze Golem się ode mnie odczepi przez jakąś babę!"
  403. >J - "Podaj mi mały palec" - powiedziała wysuwając malutki palec prawej ręki, który zdawał się znikać w świetle latarki
  404. >złapałem ją za palec używając mojego, tak właśnie miała się rozpocząć moja wieloletnia przygoda z Julką
  405. >plan zgładzenia Golema stworzony przez Julkę był bardzo przebiegły
  406. >na początek, miałem odciągnąć szkolną sekretarkę z sekretariatu
  407. >przygotowałem czerwoną farbę i rozcieńczyłem wodą
  408. >bez zbędnych ceregieli, gdy drzwi do sekretariatu się otworzyły wylałem na siebie zawartość przygotowanego pojemnika i zacząłem krzyczeć
  409. >gdy ja trzepałem się na ziemi i zebrałem wokół siebie jakiś tuzin nauczycieli - Julka podeszła do komputera w sekretariacie i wydrukowała około trzydziestu zdjęć ojca Golema - pana Żarowicza
  410. >oczywiście moi rodzice zostali wezwani do szkoły i miałem karę na wychodzenie z domu, ale jak niedługo później się przekonałem opłacało się
  411. >gdy następnego dnia przyszedłem do szkoły na każdej ścianie było zawieszone zdjęcie ojca Golema z dorysowanym wąsem i napisem "ŻARÓWA PARÓWA" jak przystało na śmieszków w naszym wieku
  412. >Golem gdy przyszedł do szkoły i zobaczył swojego starego na drzwiach ubikacji zaczął krzyczeć, że dowie się kto to zrobił i zabije
  413. >afera na całą szkołę, specjalnie zwołali rodziców większości uczniów żeby znaleźć sprawcę
  414. >ale to był dopiero początek
  415. >poczekaliśmy aż wszystko się uspokoi
  416. >w międzyczasie trochę lepiej poznałem Julkę
  417.  
  418. Dziewczyna jest rok młodsza ode mnie, ma krótkie blond włosy, które często wiąże w kitki.
  419. Jej tata importuje owoce i warzywa zza granicy i sprzedaje wielu firmom w Polsce.
  420. Jej mama jest malarką i aktorką teatralną. Lubi czytać książki i oglądać filmy oraz malować.
  421. Przez 8 lat przeprowadzała się kilka razy. W skrócie - życie zupełnie inne od mojego.
  422. Ja - syn szkolnego konserwatora i bezrobotnej chorej matki żyłem w zupełnie innym świecie.
  423. >kolejną fazą naszego planu, było dać znać Golemowi kto stąpa mu po piętach, jednocześnie będąc odpornym na kontrataki
  424. >planem było wkręcić mu, że mamy zdjęcia jak pije piwo i wyślemy jego tacie
  425. >wszyscy w szkole wiedzieli, że Golem rzeczywiście popija od czasu do czasu
  426. >zobrazujcie to sobie - mały chłopaczek i drobna dziewczynka grożą dwa razy większemu chłopakowi prosto w twarz
  427. >oczywiście - plan nie wypalił
  428. >w głowie przewijały mi się wszystkie możliwe sytuacje, od spłukiwania w toalecie po łamanie kości
  429. >starałem się jednak udawać pewnego siebie, byłem przekonany, że Julka wpadnie na jakiś pomysł
  430. >jednak gdy się odwróciłem, zauważyłem ją schowaną za drzwiami łazienki
  431. >i stałem tam, sam na sam, ja i mój odwieczny wróg
  432. >Golem zaczął napierać na mnie chcąc mnie złapać
  433. >całe życie przeleciało mi przed oczami, a nie było ono za długie
  434. >próbując zablokować cios Golema, instynktownie podniosłem kolano do góry, utrzymując się na jednej nodze
  435. >dzięki bogu zrobiłem to w odpowiednim momencie i w wyniku mojej paniki mój przeciwnik już leżał na ziemi oszołomiony ciosem z kolana w brodę
  436. >wtedy wszyscy wokół zaczęli klaskać i śmiać się na widok płaczącego Golema
  437. >ja jednak wcale nie byłem szczęśliwy, nie mogłem uwierzyć, że w momencie apogeum naszego starcia Julka zostawiła mnie samego
  438. >po chwili zobaczyłem ją wybiegającą z toalety, z uśmiechem na twarzy odsłaniającym brakujące mleczne zęby
  439. >podbiegła i wystawiła rękę jednoznacznie licząc na zwycięską "piątkę"
  440. >D - "Dlaczego mnie tu zostawiłaś? Mogłem zginąć!"
  441. >J - "Wcale nie! Wiedziałam, że ci się uda, musiałeś tylko uwierzyć w siebie"
  442. >D - "Po prostu przyznaj, że się wystraszyłaś i uciekłaś... W końcu jesteś dziewczyną, nie wiem czego się spodziewałem"
  443. >odszedłem pozostawiając Julkę z pobłażliwą miną, nie wydawała się ona smutna, wręcz przeciwnie, z jakiegoś powodu czuła radość i dumę
  444. >następnego dnia Golem przeprosił mnie za wszystko co mi zrobił, wytłumaczył, że jego ojciec zajmuje się tylko i wyłącznie pracą, nie ma dla niego czasu i tylko na mnie odreagowywał
  445. >od tego czasu zacząłem kumplować się z dwa lata starszym chłopakiem imieniem Grzesiek
  446. >w końcu "każdy potwór ma w sobie trochę z owieczki"
  447. >zobaczyłem się z Julką i spytałem, dlaczego ona płakała gdy spotkaliśmy się w Grocie
  448. >odpowiedziała
  449. >"Mój tata miał wypadek"
  450. >nagle zbladła
  451. >po chwili ciszy spytałem
  452. >"Zostaniesz moją przyjaciółką?"
  453. >uśmiechnęła się do mnie i pobiegła w stronę klasy
  454.  
  455. AKT I
  456.  
  457. >lvl 14
  458. >przyjaźnię się od dłuższego czasu z Grześkiem
  459. >właściwie to dzięki niemu stałem się dość popularny w szkole
  460. >no i oczywiście jest jeszcze Julka
  461. >jej ojciec zginął w tamtym wypadku
  462. >zabrał ze sobą czteroosobową rodzinę z nadjeżdżającego zza zakrętu pojazdu
  463. >od tamtego czasu bardzo się do siebie zbliżyliśmy, spędzaliśmy więcej czasu razem niż samotnie
  464. >łączyło nas kilka zainteresowań - filmy, podobny rodzaj muzyki
  465. >mimo wielu różnic, a może właśnie dzięki nim bardzo dobrze się dogadywaliśmy i zawsze mieliśmy jakiś temat do rozmowy
  466. >w każdej szkole istnieje podział na kilka grup
  467. >popularni, nerdy, metalowcy itp. itd.
  468. >my tworzyliśmy swoją własną - we dwoje
  469. >każdy ze szkoły nas znał, chociaż nic o nas właściwie nie wiedział
  470. >nazywano nas pobłażliwie "Kochasiami"
  471. >w pewien piątek wracałem do domu bardzo późno, pomagałem w organizacji dyskoteki szkolnej
  472. >była zima, bardzo szybko się ściemniało
  473. >szedłem właśnie aleją, która skraca moją drogę do domu o jakieś 300m
  474. >rodzice zawsze zabraniali mi tędy chodzić nocą, nie ma tutaj żadnych reflektorów i często nocują tu bezdomni
  475. >księżyc świecący między budynkami odbijał się w kałużach powstałych po niedawno wytopionym śniegu
  476. >na budynku po lewej świeci lekką purpurą hotelowy neon
  477. >pod skórzanymi butami słyszę powolny, harmonijny dźwięk pluskającej wody
  478. >nagle staje się on dużo szybszy
  479. >zdałem sobie sprawę, że ktoś za mną biegnie
  480. >zacząłem biec przed siebie w strachu przed przestrogami rodziców
  481. >w końcu skręciłem chowając się w wejściu do miejscowej rzeźni
  482. >stałem odwrócony do ściany, licząc na szczęście
  483. >cały się trzęsłem
  484. >nagle poczułem delikatny dotyk na moich plecach
  485. >oczywiście przestraszyłem się i krzyknąłem
  486. >jako odpowiedź otrzymałem
  487. >"Cicho bądź głuptasie!"
  488. >wtedy zdałem sobie sprawę, że to Julka
  489. >odwróciłem się do niej i już miałem coś powiedzieć, gdy zasłoniła mi usta delikatną drobną dłonią wyraźnie dając mi znak abym zachował ciszę
  490. >za jej plecami zauważyłem dwa cienie szybko przemykające przez aleję
  491. >staliśmy tak około dwóch minut, Julka cały czas trzymała rękę na moich ustach
  492. >w końcu wyjrzała zza rogu i dała mi znak do wyjścia
  493. >w drugiej ręce trzymała dużą butelkę szkockiej
  494. >D - "To ty pijesz?"
  495. >J - "Jasne, że nie!" - odpowiedziała z cichym śmiechem, jakby nadal bała się, że "cienie" wrócą
  496. >D - "W takim razie skąd to masz?"
  497. >J - "Ukradłam" - grymas na jej twarzy ukazywał samouwielbienie i dumę co bardzo mnie zdziwiło
  498. >D - "Ukradłaś!? Że co?"
  499. >J - "Nie panikuj, odniosę jutro obiecuję!"
  500. >J - "Chodziło tylko o odrobinę adrenaliny, rozumiesz prawda?" - powiedziała sarkastycznie, jako że wiedziała, iż nigdy nie byłem ryzykantem
  501. >J - "Masz zamiar tak tu stać? No chodź, pokażę ci coś!"
  502. >pobiegłem żwawo za Julką, wyraźnie podekscytowany, zawsze uwielbiałem jej tajemniczość
  503. >po 30. minutach już staliśmy pod budynkiem szkoły
  504. >za dziurawą rynną leżała drewniana płyta, która po odsunięciu odsłaniała wybite okno dające dostęp do kotłowni szkolnej
  505. >Julka odważnie wskoczyła do środka i wyciągnęła w moją stronę rękę z uśmiechem
  506. >wskoczyłem za nią, po chwili już staliśmy przed "Smoczą Grotą"
  507. >staliśmy tam dobre pięć minut, wtedy złapała mnie za rękę i przytuliła do ramienia
  508. >miała na sobie kremowy sweter, czarną spódnicę do kolan i czarną czapkę założoną na uszy w taki sposób aby odsłonić jedynie jasną grzywkę lekko powiewającą przez ciepłe powietrze ze szkolnej wentylacji
  509. >po chwili gwałtownie wzięła z biurka młotek i zaczęła powiększać wejście do Groty
  510. >weszła do środka i pociągnęła mnie za rękę
  511. >usiedliśmy oboje oparci o miękką wykładzinę
  512. >Julka wyjęła z plecaka świecę i z pomocą zapałek rozpaliła ją rozświetlając małe pomieszczenie
  513. >oparła głowę o delikatną ścianę, jej oddech uspokoił się, stał się ledwo słyszalny
  514. >J - "Myślisz, że kiedy nas już tu nie będzie, to czy ktokolwiek będzie za nami tęsknił?"
  515. >jej głos był spokojny i melodyjny, był cichy ale rozniósł się po kotłowni harmonijnym echem
  516. >D - "Nie wiem i szczerze mówiąc to nie obchodzi mnie to"
  517. >J - "Właściwie to mnie chyba też nie..."
  518. >jej ciemnozielone oczy zaszkliły się, widać było w nich rozmyty blask świecy
  519. >D - "Ale zawsze możemy liczyć na siebie, prawda?"
  520. >momentalnie rozpromieniała a na jej twarzy pojawił się stłumiony uśmieszek, jakoby spodziewała się moich słów
  521. >przez chwilę patrzyliśmy wspólnie w ogień świecy
  522. >odwróciłem się próbując coś powiedzieć
  523. >zobaczyłem leżącą spokojnie Julkę, jej oddech był rytmiczny i spokojny - spała
  524. >przykryłem ją moim płaszczem i zabrałem butelkę whiskey
  525. >wyszedłem z dziury i odniosłem butelkę do sklepu, przepraszając za to co zrobiłem
  526. >na szczęście sprzedawca okazał się całkiem miłym facetem
  527. >wróciłem do szkoły i położyłem się obok Julki po chwili zasypiając
  528.  
  529. AKT II
  530. >lvl 17
  531. >wyprowadziłem się do miasta, tak się złożyło, że razem z Julką
  532. >nowe znajomości, pierwsze inby
  533. >właśnie na jednej z nich poznałem Natalię
  534. >wysoka, śliczna brunetka, marzenie każdego faceta w okolicy
  535. >trochę zacząłem olewać Julkę, w moim domu ciągle przesiadywała pierwsza miłość
  536. >Julka wydawała się uradowana, że miałem dziewczynę
  537. >bardzo zmieniła się przez te kilka lat, stała się bardziej skryta i cicha
  538. >nawet zaczęły się lubić - wspólnie malować paznokcie i inne takie babskie sprawy
  539. >cieszyłem się, ale w głębi duszy miałem nadzieję na odrobinę zazdrości
  540. >minęły trzy miesiące a Natalia zamieszkała z nami
  541. >nasze mieszkanie było całkiem spore, tylko dwa pokoje ale z pokaźną powierzchnią
  542. >w szkole szło mi świetnie i w dodatku w każdy weekend inby ze śliczną dziewczyną
  543. >moją osiemnastkę spędziliśmy w trójkę w plenerze, nie chciałem robić z niej imprezy
  544. >gdy Julka zasnęła przeżyłem swój pierwszy raz z Natalią
  545. >mijały kolejne tygodnie
  546. >od czasu do czasu wpadał do nas Grzesiek ale nie będę tracił czasu na opisywanie moich relacji z nim
  547. >w każdym razie był to mój najlepszy kumpel
  548. >pewnego razu poszedłem z Grześkiem i Natalią do klubu
  549. >Julka musiała uczyć się do egzaminu
  550. >i tak zawsze tylko stała przy barze i wychodziła bardzo szybko
  551. >typowa imprezowa rutyna
  552. >lufa, lufa, do łazienki na blanta, kolejna lufa
  553. >minęło tak z 2 godziny na tańczeniu, ładnie się wkręciłem
  554. >poznałem jednego Tomka, gadaliśmy sobie o filmach, wydawał się spoko mordeczką
  555. >z oczu zniknęli mi Grzesiek i Natalia
  556. >no to idę do łazienki ich poszukać, nawet w damskiej sprawdziłem - nic
  557. >idę na parking zapalić fajkę
  558. >no a z mojego samochodu słychać jęki
  559. >otwieram drzwi a tam Grzesiek pier,doli moją dziewczynę
  560. >oczywiście tłumaczenie, że to przez alkohol i zioło
  561. >kazałem im obu spier,dalać
  562. >do domu wróciłem wkur,wiony jak nigdy, zebrałem rzeczy Natalii i wyrzuciłem przed mieszkanie
  563. >Julka nawet o nic nie pytała, wyraźnie wyczuła co się stało
  564. >położyłem się do łóżka
  565. >całą noc nie mogłem spać
  566. >późną nocą do mojego pokoju przyszła Julka
  567. >stanęła przed moim łóżkiem, w długiej koszulce sięgającej jej prawie do kolan z mokrymi, rozpuszczonymi włosami
  568. >chwilę tak stała i patrzyła na mnie, chyba myśląc, że śpię
  569. >jej sylwetka była idealnie widoczna w świetle księżyca przebijającym się przez firany
  570. >po chwili cicho podeszła do łóżka i delikatnie wsunęła pod grubą, ciężką kołdrę przytulając do mojej piersi
  571. >oczywiście pomyślałem, że to dość jednoznaczne ale nie myślałem o tym za dużo owej nocy po dużej ilości alkoholu
  572. >obudziłem się wcześnie rano, obudził mnie dźwięk rozbijanej butelki piętro wyżej
  573. >Julka wciąż spała a spod puchowej kołdry wystawał tylko jej mały nosek
  574. >objąłem ją delikatnie
  575. >przez te wszystkie intensywne dla mnie miesiące ona pilnie się uczyła, nigdy mi nie dorównując lecz będąc niewiele gorsza
  576. >nigdy nie chodziła na imprezy, zawsze wolała ciszę i spokój
  577. >od facetów również się odganiała
  578. >jestem też przekonany, że nigdy się nawet nie całowała - mimo niewątpliwej urody
  579. >może jest lesbijką? Nie - nie ukrywałaby tego przede mną
  580. >Natalia miała dwóch facetów przede mną, nie była dziewicą gdy zaczęliśmy być razem
  581. >poczułem się dość wyjątkowo myśląc, że nikt nie zbliżył się do Julki tak bardzo jak ja
  582. >mimo, że jedynie się czasem przytulaliśmy, to jej ciało należało do mnie tak jak do nikogo innego nigdy wcześniej
  583. >co ja w ogóle gadam?
  584. >ona wcale nie jest w moim typie... to po prostu dobra koleżanka
  585. >muszę jej powiedzieć, że nic z tego nie będzie
  586. >wyskoczyłem z łóżka, ubrałem się i usiadłem na fotelu stojącym przed łóżkiem na którym wciąż spała Julka
  587. >po jakiś dwudziestu minutach otworzyła oczy ziewając i przeciągając się niczym kot
  588. >spojrzała na mnie ze słodkim uśmiechem
  589. >czułem się okropnie będąc zobligowanym do powiedzenia jej co o nas myślę
  590. >w końcu w ogóle do siebie nie pasowaliśmy!
  591. >D - "Słuchaj, powiem prosto z mostu... My nie możemy być razem, ja nie myślę o tobie w ten sposób"
  592. >na jej twarzy pojawił się grymas zdziwienia a jej oczy zalały się łzami
  593. >D - "To nie chodzi o to, że czegoś ci brakuje, po prostu... nie pasujemy do siebie, wolę inny typ dziewczyny"
  594. >mój głos stał się drżący, wręcz histeryczny
  595. >nawet nic nie odpowiedziała, tylko wybiegła z płaczem
  596. >ubrała się i wyszła
  597.  
  598. AKT III
  599. >Julka wróciła wtedy bardzo późnym wieczorem, śmierdziała alkoholem, była kompletnie pijana
  600. >było to do niej bardzo niepodobne, wystraszyłem się
  601. >położyła się na kanapie i zaczęła śmiać
  602. >opowiedziała mi o poznanym chłopaku, dała mu swój numer i umówiła się za kilka dni
  603. >chyba nigdy nie widziałem jej tak szczęśliwej
  604. >wywołało to u mnie zakłopotanie, trochę mnie to dobiło
  605. >ale w końcu czego się spodziewałem? Sam tego chciałem
  606. >następnego wieczora poszedłem trochę odreagować na imprezę do pobliskiego klubu oddalonego zaledwie trzy przecznice od mojego mieszkania
  607. >poznałem tam Weronikę, była bardzo ładna choć inteligencją nie grzeszyła, ale właściwie to tego było mi trzeba
  608. >po kilku drinkach i gładkiej gadce była moja
  609. >mi alkohol jakoś do głowy nie uderzył ale zabrałem ją do mieszkania
  610. >kazałem jej być cicho, żeby nie obudzić Julki ale była tak pijana, że obijała się o wszystko na swojej drodze
  611. >wreszcie doszliśmy do mojego łóżka, popchnęła mnie na nie i od razu przeszła do rzeczy
  612. >jakoś nie sprawiało mi to takiej przyjemności jakiej się spodziewałem...
  613. >nagle w całym mieszkaniu rozbłysło światło
  614. >w progu drzwi stała Julka i patrzyła na nas przez chwilę
  615. >zaczęła się wydzierać, że jest moją dziewczyną i kazała Weronice spier,dalać z naszego mieszkania
  616. >gdy ta wybiegła z mieszkania całkiem naga Julka zaczęła się głośno śmiać
  617. >mi wcale nie było do śmiechu
  618. >D - "Wytłumaczysz mi co to było? Myślisz, że możesz odpie,rdalać takie rzeczy!?"
  619. >J - "Och daj spokój, znajdziesz sobie kolejną idiotkę"
  620. >D - "Ha! Ty jesteś po prostu zazdrosna bo wcale mi się nie podobasz a od tylu lat się o to starasz!"
  621. >D - "Zrozum - MIĘDZY NAMI NIC NIE MA - NIC!"
  622. >trochę mnie poniosło
  623. >nie... bardzo mnie poniosło
  624. >J - "Myślisz, że jesteś lepszy ode mnie? Ja miałam tyle facetów na twoje miejsce, że nawet sobie nie wyobrażasz ty imbecylu!"
  625. >J - "Ja robiłam tak dużo dla ciebie! Myślisz, że ktokolwiek zna cię tak jak ja? Że ktokolwiek sprawi, że będziesz szczęśliwy tak jak ja bym to zrobiła?"
  626. >D - "O mnie nie masz co się martwić, ja będę szczęśliwy mogę ci to nawet obiecać!"
  627. >nie przypominam sobie, żeby kiedykolwiek w taki sposób wybuchła
  628. >J - "Masz rację... To koniec, mi już też nie zależy, idę do Marcina on chociaż o mnie w ogóle dba"
  629. >D - "Marcina? Doroszańskiego Marcina? hahaha nie mówisz serio prawda?"
  630. >J - "O co ci tym razem chodzi, co?"
  631. >D - "Przecież on jest dilerem, nie mów, że nie wiedziałaś"
  632. >J - "Wiedziałam ale nie obchodzi mnie to, on jest czuły i zależy mu na mnie"
  633. >D - "No dalej Julka, nie bądź głupia przecież jemu zależy tylko na tym żeby cię zaliczyć i dobrze o tym wiesz!"
  634. >J - "I może tego chcę! Tylko ty możesz sobie pozwolić na coś takiego?"
  635. >D - "Daj spokój... ty nie jesteś taka. Przepraszam okej? Nie chciałem cię zdenerwować... Usiądźmy i pogadajmy na spokojnie"
  636. >J - "Dobre mi sobie!"
  637. >wybiegła z mieszkania z hukiem, byłem strasznie wkur,wiony
  638. >wyjąłem z lodówki butelkę tequilli i usiadłem przed telewizorem
  639. >minęły jakieś dwie godziny, było późno, zacząłem się martwić
  640. >z głowy nie mogłem wyrzucić obrazu jej kochającej się z tym prostakiem
  641. >co ja odje,bałem!?
  642. >przecież zawsze mi na niej zależało! Zawsze ją kocha...
  643. >czy ja?
  644. >tak
  645. >tak! Zawsze ją kochałem! Kur,wa mać co ja zrobiłem!
  646. >moje serce przepełniła zazdrość i strach
  647. >mimo, że ledwo stałem na nogach to wsiadłem do samochodu
  648. >zadzwoniłem do Grześka
  649. >on gdy tylko odebrał zaczął mnie przepraszać i pytał co się stało
  650. >ja tylko spytałem o adres Marcina i rozłączyłem się
  651. >minęło może 10 minut i już stałem przed blokiem, w którym mieszka Marcin
  652. >wszedłem na trzecie piętro i stanąłem przed mieszkaniem nr. 7
  653. >w powietrzu czuć było zapach marihuany i alkoholu
  654. >wziąłem głęboki oddech i zapukałem energicznie do drzwi
  655. >otworzył Marcin, jego oczy były całe czerwone, ewidentnie był cholernie naćpany
  656. >za jego plecami zobaczyłem Julkę, w samej bieliźnie, z strzykawką na stole
  657. >moje serce na chwilę kompletnie stanęło powodując przeszywający ból w piersi
  658. >wbiegłem do środka, delikatnie złapałem za szyję Julki próbując wyczuć tętno
  659. >było bardzo słabe, a może wcale nie jest tak źle? Może to tylko alkohol uderza mi do głowy?
  660. >w każdym razie muszę jej pomóc!
  661. >wyjąłem z kieszeni telefon
  662. >drżącymi rękoma wystukałem 112
  663. >po słowach "Potrzebuję karetki na ulicę..." poczułem pistolet przy skroni i usłyszałem "odłóż ten telefon skurwielu"
  664. >zrozumiałe - zaraz wpadłaby tu policja i Marcin poszedłby siedzieć
  665. >odwróciłem się do niego twarzą, spojrzałem prosto w oczy z pogardą
  666. >na jego twarzy zobaczyłem uśmiech, pogardliwy kur,wa uśmiech jakby ze mnie kpił
  667. >złapałem za jego ręce i podniosłem w taki sposób, że pistolet był skierowany ku górze
  668. >jednak Marcin, dobrze zbudowany był silniejszy ode mnie
  669. >po chwili przepychanki słychać wystrzał
  670. >oboje upadliśmy na ziemię
  671. >nie poczułem żadnego bólu
  672. >szybko zacząłem obmacywać każdą część swojego ciała w panice szukając dziury od kul
  673. >Marcin robił to samo
  674. >Ha! Nic mi nie jest!
  675. >ale Marcin też jest cały
  676. >gdzie jest kula?
  677. >nie potrzebowałem długiego czasu na odpowiedź
  678. >odwróciłem się i zobaczyłem kanapę powoli zalewającą się krwią
  679. >a w brzuchu Julki dziurę od kuli
  680. >to co wtedy poczułem nie może zostać opisane słowami
  681. >uczucie utraty ukochanej osoby przez własną arogancję i głupotę
  682. >szybko wziąłem ją na ręce i pobiegłem do samochodu
  683. >moje oczy były ciągle pełne łez, jechałem jak szalony nie raz mijając czerwone światła
  684. >wreszcie dojechałem
  685. >cały brzuch Julki był we krwi a na fotelu powstała jaskrawa kałuża
  686. >szybko wbiegłem do szpitala wołając histerycznie o pomoc
  687. >po chwili widziałem jak wieźli Julkę na salę operacyjną
  688.  
  689. AKT IV
  690. >minęła godzina, lekarze skończyli operować
  691. >pielęgniarka powiedziała mi, że Julka jest w stanie krytycznym i jutro dowiemy się czy będą potrzebne kolejne operacje
  692. >spojrzałem na nią leżącą w łóżku szpitalnym
  693. >była spokojna, spała
  694. >dokładnie ją obejrzałem
  695. >duże czoło, krótkie nogi, lekko wykrzywiony nosek
  696. >wszystkie wady jakie wcześniej zauważałem przemieniły się w odchylenia od ideału, kosmetyczne błędy popełnione przy kreacji anioła
  697. >położyłem się obok głaszcząc jej miodowe włosy
  698. >dużo myślałem o tym co przeszliśmy razem, o tym, że nigdy nie byłem sam dzięki niej
  699. >o tym, jak ją potraktowałem i gdzie nas to doprowadziło
  700. >po kilku minutach obudziła się otwierając duże zmęczone, zielone oczka i patrząc na mnie zadziwiona
  701. >D - "Cześć"
  702. >zacząłem śmiać się przez łzy
  703. >D - "Jak się czujesz?"
  704. >J - "Bywało lepiej"
  705. >J - "Przepraszam... To wszystko moja wina!"
  706. >D - "Nie przepraszaj! To wcale nie twoja wina, tylko i wyłącznie moja i to ja bardzo przepraszam"
  707. >D - "Kocham cię, mała, na prawdę. Nie wiem dlaczego nie mogłem się do tego przyznać"
  708. >objęła mnie i pocałowała w policzek
  709. >D - "Wszystko już będzie dobrze. Pamiętasz co planowaliśmy? Ty będziesz aktorką a..."
  710. >J - "... a ty prezydentem, tak pamiętam. Zamieszkamy na wsi i będziemy produkować bimber
  711. a potem umrzemy w wieku 80 lat jako szczęśliwi staruszkowie"
  712. >D - "Ale my byliśmy naiwni jak to wszystko wymyślaliśmy!"
  713. >J - "Wcale nie! Jeszcze nam się uda zobaczysz!"
  714. >D - "Nie o to chodzi! Dużo lepiej byłoby hodować zioło!"
  715. >na twarzy Julki pojawił się szeroki uśmiech
  716. >patrzyliśmy na siebie przez długi czas
  717. >wtedy pierwszy raz ją pocałowałem
  718. >przytuliła się do mnie mocno i zasnęła
  719. >byłem tak szczęśliwy, że chciałem zacząć krzyczeć
  720. >chyba przez dwadzieścia minut śmiałem się do samego siebie
  721. >wtedy zasnąłem
  722. >Julka zmarła tej nocy w wyniku obrażeń wewnętrznych
  723. >gdy się obudziłem w jej drobnej, zimnej rączce znalazłem pogięte zdjęcie
  724. >to było nasze pierwsze wspólne zdjęcie po zamieszkaniu razem
  725. >na odwrocie napisała:
  726.  
  727. "Wiem, że będziesz teraz załamany ale nie ma o co się martwić wyjdź teraz ze szpitala, pójdź do sklepu, ukradnij najdroższą butelkę szkockiej jaką znajdziesz.
  728. Teraz przyjdź do szkoły, przytul się do miękkiej wykładziny i podaj mi mały palec.
  729. I bądź szczęśliwy - obiecałeś mi to! "
RAW Paste Data
We use cookies for various purposes including analytics. By continuing to use Pastebin, you agree to our use of cookies as described in the Cookies Policy. OK, I Understand
 
Top